تابان فردا در آستانه جهش سود آوری پایدار

به گزارش بورس امروز؛ گروه پتروشیمی تابان فردا در جایگاه یک هلدینگ سرمایهگذاری، سودآوری خود را از محل بازده سرمایهگذاریهای انجامشده در شرکتهای تابعه و وابسته تامین میکند. در چنین ساختاری، کیفیت سود هلدینگ بهطور مستقیم به مرحلهای بودن، نقدشوندگی و پایداری جریانهای درآمدی زیرمجموعهها بستگی دارد. بررسی اطلاعات افشاشده نشان میدهد پرتفوی طرحهای در دست اجرای گروه، نقش تعیینکنندهای در تثبیت و ارتقای کیفیت سود هلدینگ در سالهای آینده خواهد داشت.
ماهیت سود تابان فردا و معیار ارزیابی آن
با توجه به اینکه بخش اصلی سود هلدینگ از محل دریافت سود سهام شرکتهای فرعی و وابسته تامین میشود، کیفیت سود تابان فردا را باید در دو لایه ارزیابی کرد: نخست ماهیت نقدی این دریافتها و دوم پایداری منابع ایجادکننده آنها در سطح شرکتهای تابعه. سود سهام دریافتی برخلاف سودهای غیرنقدی یا حاصل از ارزشگذاری داراییها، وجه نقد قابل توزیع است و از این منظر، از جایگاه مطلوبی برخوردار است. با این حال، پایداری این جریان در گروی تداوم عملیات سودآور شرکتهای زیرمجموعه است که هماکنون در مرحله گذار از اجرا به بهرهبرداری قرار دارند.
نقش طرحهای در دست اجرا در تقویت پایه سود
جمع کل سرمایهگذاری برآوردشده ۱۴ طرح در دست اجرای شرکتهای تابعه مبلغ ۵ میلیارد و ۸۸ میلیون یورو است که تاکنون ۳ میلیارد و ۲۸۸ میلیون یورو از آن هزینه شده است. آنچه این پرتفوی را از نظر کیفیت سود حائز اهمیت میکند، سه ویژگی توامان است:
نخست، نرخ بازده بالای طرحهاست. بازده داخلی اعلامشده طرحها در محدوده ۱۰ تا ۳۱ درصد قرار دارد؛ از جمله توسعه بندر فراسکو با ۳۰٫۹۶ درصد، توسعه یوتیلیتی کنگان با ۲۹٫۸۸ درصد و واحد الفین کنگان با ۲۷٫۱۳ درصد. بازده بالای طرحها به این معناست که سرمایههای بلندمدت گروه در داراییهایی قرار گرفته که قابلیت تولید جریان نقدی معتبر و قابل اتکا را در دوران بهرهبرداری خواهند داشت.
دوم، یکپارچگی زنجیره ارزش است. طرحهای دهلران از استحصال گاز مایع تا تولید الفین و پلیالفینها و طرحهای کنگان از تولید اتیلن تا پلیاتیلنها، زنجیرهای کامل از خوراک تا محصول نهایی را پوشش میدهند. این یکپارچگی موجب کاهش وابستگی به تامینکنندگان خارجی، پایدارسازی حاشیه سود و در نتیجه تضمین پایداری سودآوری شرکتهای تابعه میشود که مستقیماً بر پایداری سود سهام دریافتی هلدینگ اثر میگذارد.
سوم، موج بهرهبرداریهای نزدیک است. واحد الفین کنگان با پیشرفت ۹۹٫۹۳ درصدی در مرحله راهاندازی، واحد HDPE کنگان در آستانه بهرهبرداری، نیروگاه NGL3100 در فاز آزمایشی و توسعه یوتیلیتی کنگان با پیشرفت ۹۳ درصدی، همگی در بازه سالهای ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶ وارد مدار تولید میشوند. این موج بهرهبرداری، بهتدریج جریانهای نقدی جدیدی را در سطح شرکتهای تابعه ایجاد میکند که پس از تثبیت عملیات، ظرفیت تقسیم سود آنها را افزایش خواهد داد و در نتیجه پایه سود هلدینگ را گسترش میدهد.
وضعیت پرتفوی سرمایهگذاری
مهمترین سرمایهگذاریهای گروه عبارتاند از: کارخانه گاز مایع NGL3100 دهلران با ۱٫۰۵ میلیارد یورو سرمایهگذاری و پیشرفت ۹۱٫۷۸ درصدی؛ واحد الفین دهلران با ۵۵۴ میلیون یورو و پیشرفت ۵۵٫۵۵ درصدی (خاتمه: نیمه دوم ۱۴۰۶)؛ واحدهای پاییندستی دهلران با ۴۵۹ میلیون یورو و بازده ۲۰ درصد (خاتمه: نیمه دوم ۱۴۰۷)؛ واحد الفین کنگان با ۵۲۲ میلیون یورو؛ طرح توسعه یوتیلیتی کنگان با ۲۲۹ میلیون یورو؛ طرح PDH-PP آلای مهستان با ۶۱۰ میلیون یورو و بازده ۲۰٫۳۲ درصد؛ توسعه بندر فراسکو با ۴۴۲ میلیون یورو و بازده ۳۰٫۹۶ درصد؛ واحدهای HDPE سروش مهستان و نگین مهستان بهترتیب با ۲۳۲ و ۲۲۶ میلیون یورو؛ و طرح PBAT نخل آسماری با ۲۴۹ میلیون یورو و بازده ۲۰٫۵۷ درصد.
تامین مالی این طرحها در سطح شرکتهای تابعه و از محل منابع داخلی گروه و عواید فروش داراییهای سرمایهگذاری انجام شده که در کنار کیفیت سود، از انضباط مالی هلدینگ نیز حکایت دارد.
عملکرد سودآوری و سیاست تقسیم سود
سود خالص هلدینگ در سال مالی ۱۴۰۴ مبلغ ۲۱۲ هزار و ۲۸ میلیارد ریال اعلام شده است. با توجه به اینکه سود سال ۱۴۰۳ شامل ۲۲۴ هزار میلیارد ریال سود غیرمستمر حاصل از فروش سهام پتروشیمی اروند بوده، سود مستمر هلدینگ در سال ۱۴۰۳ در محدوده ۱۸۷ هزار میلیارد ریال قرار داشته و رقم سال ۱۴۰۴ از رشد سودآوری پایه حکایت دارد. مجمع نیز مبلغ ۱۸۰ هزار میلیارد ریال سود نقدی (۸۵ درصد سود خالص) تصویب کرده که نشاندهنده توان بالای تبدیل سود به جریان نقدی توزیعی است.
در نهایت؛ در ساختار هلدینگی تابان فردا، کیفیت سود به تداوم سودآوری شرکتهای تابعه گره خورده و پرتفوی طرحهای در دست اجرا، موتور اصلی تضمین این تداوم است. ورود تدریجی طرحهای با بازده بالا به چرخه بهرهبرداری در بازه ۱۴۰۵ تا ۱۴۰۷، انتظار میرود جریانهای نقدی گروه را تقویت کرده و سودآوری هلدینگ را از حالت وابسته به عایدات مقطعی فروش دارایی به سمت جریانهای نقدی پایدار و تکرارشونده در سطح پرتفوی هدایت کند؛ تحولی که از منظر تحلیلی، بالاترین معیار کیفیت سود محسوب میشود.





