زلزله ۹۰۰ درصدی در زاگرس؛ خیزش بزرگ پتروشیمی عسلویه برای عبور از بحران انرژی
به گزارش بورس امروز؛ پتروشیمی زاگرس با برنامه‌ریزی برای افزایش سرمایه ۹۰۰ درصدی از محل سود انباشته و اجرای پروژه‌های کلیدی اتانول سنتزی، نیروگاه و اکسیژن، گامی استراتژیک برای مهار اهرم بدهی، اصلاح ساختار مالی و قطع وابستگی به انحصار یوتیلیتی‌ها برداشته است.
پتروشیمی زاگرس در پیلا‌سوی تحولات کلان صنعت پتروشیمی کشور، یکی از سنگین‌ترین و ساختارشکنی‌ترین دوره‌های تصمیم‌گیری مالی و توسعه‌ای خود را رقم زده است. این شرکت که به‌عنوان یکی از ارکان اصلی صادرات و ارزآوری در زنجیره متانول کشور شناخته می‌شود، اکنون زیر فشار تغییرات فرمول نرخ گاز خوراک، صعود هزینه‌های سربار و محدودیت‌های انحصاری سرویس‌های جانبی، بسته‌ای جامع از اصلاح ساختار مالی و توسعه زنجیره ارزش را روی میز گذاشته است؛ بسته‌ای که ابعاد آن از یک افزایش سرمایه کم‌سابقه حکایت دارد.
نگاهی به مسیر تاریخی پتروشیمی زاگرس نشان می‌دهد که سرمایه ثبتی شرکت از زمان تأسیس در سال ۱۳۷۹ با رقم ۳ میلیون ریال آغاز شده و طی چند مرحله به ۲,۴۰۰,۰۰۰ میلیون ریال رسیده است. اکنون اما هیئت‌مدیره شرکت با استفاده از ظرفیت ماده ۱۵ قانون مالیات‌های مستقیم و معافیت‌های مالیاتی ناشی از انتقال سود انباشته به سرمایه، برنامه‌ریزی کرده است تا سرمایه خود را با ۹۰۰ درصد رشد از محل سود انباشته به رقم خیره‌کننده ۲۴,۰۰۰,۰۰۰ میلیون ریال ارتقا دهد. این تصمیم راهبردی، فراتر از یک حساب‌کشی درون‌دفتری، واکنشی مستقیم به الزامات مهار اهرم بدهی، جلوگیری از خروج وجه نقد، بهبود نسبت‌های مالی و جبران زیان انباشته ناشی از سنگینی هزینه‌های عملیاتی و بهای گاز مصرفی است.
در کنار اصلاح ساختار ترازنامه، آنچه این خیزش صنعتی را معنای واقعی بخشیده، تزریق کلان منابع مالی به پروژه‌های پیشران با برآورد سرمایه‌گذاری ۲۱,۶۰۰,۰۰۰ میلیون ریال است. زاگرس با درک مخاطرات ساختاری تک‌محصولی بودن، پروژه احداث واحد «اتانول سنتزی» با ظرفیت ۳۰۰ هزار تن در سال را کلید زده است تا با تکمیل زنجیره ارزش، بخشی از ریسک‌های نوسان بازار جهانی متانول را پوشش دهد. این طرح که پیش‌بینی بهره‌برداری از آن برای سال‌های ۱۴۰۷ و ۱۴۰۸ برنامه‌ریزی شده، گامی بلند در جهت خلق ارزش افزوده پایدار به شمار می‌رود. همزمان، با هدف خروج از چنبره انحصار سرویس‌های جانبی و قطعیت‌های مکرر و آسیب‌زای گاز و برق در منطقه عسلویه، دو پروژه کلیدی دیگر شامل احداث واحد تولید اکسیژن (ASU) با سرمایه‌گذاری ارزی معادل ۱۹۰ میلیون دلار و پروژه احداث نیروگاه سیکل ترکیبی و واحدهای آب‌شیرین‌کن با بودجه‌ای معادل ۱۶۲ میلیون یورو در دستور کار قرار گرفته است تا استقلال عملیاتی مجتمع را تضمین کند.
بررسی مدل مالی و مفروضات پیش‌بینی‌شده برای سال‌های پیش‌رو نشان می‌دهد که با تثبیت نرخ فروش صادراتی متانول در کانال ۳۲۰ دلاری و ورود اتانول سنتزی به چرخه تجاری، جریان درآمدهای عملیاتی شرکت از مقادیر سال‌های پایه با شیبی قابل‌توجه فاصله گرفته و صعودی پرقدرت را تجربه خواهد کرد. محاسبات اکچوئری و ارزیابی اقتصادی این طرح‌ها نشان می‌دهد که شاخص خالص ارزش فعلی (NPV) با رقمی مثبت و نزدیک به ۱۸ هزار میلیارد ریال، به همراه نرخ بازده داخلی (IRR) معادل ۶۹.۳۳ درصد و دوره بازگشت سرمایه در حدود ۲ سال و ۱ ماه، توجیه‌پذیری اقتصادی و سودآوری این پکیج توسعه‌ای را به صراحت به تصویر می‌کشند.
با این همه، مسیر پیش روی این غول متانولی خالی از چالش نیست. سایه سنگین فرمول‌گذاری نرخ گاز خوراک (با مبنای برآوردی ۲۵۰ هزار ریال بر استاندارد مترمکعب برای سال ۱۴۰۵ و رشد سالانه ۲۰ درصدی)، نوسانات ارزی مرکز مبادله و چالش‌های انباشته در تأمین پایدار انرژی، متغیرهایی هستند که مدیریت بهای تمام‌شده را به آزمونی دشوار بدل کرده‌اند. با این وجود، پتروشیمی زاگرس با تکیه بر منابع داخلی، سود انباشته انباشت‌شده و استراتژی تدافعی-توسعی خود، عزم جدی دارد تا با عبور از تنگناهای ساختاری، جایگاه خود را به‌عنوان دژ پولادین صنعت پتروشیمی کشور تثبیت کند.
منبع: شماره 123 نشریه بورس امروز_ مهر ماه
