تابان فردا: عبور از جنگ تحمیلی با کاهش حداکثر ۱۵ درصدی سود
به گزارش بورس امروز، امیر قرنلی مدیرعامل گروه پتروشیمی تابان فردا در گزارشی به سازمان بورس و اوراق بهادار تهران تصریح کرد آثار جنگ تحمیلی بر شرکتهای زیرمجموعه این گروه یکسان نبوده و دامنهای از توقف کوتاهمدت تولید تا تأخیر در پروژههای در دست ساخت را در بر گرفته است.
مدیرعامل گروه پتروشیمی تابان فردا، تصویری از پیامدهای جنگ تحمیلی بر مجموعه شرکت اصلی و زیرمجموعههای گروه ارائه کرد؛ گزارشی که نشان میدهد فشار اصلی جنگ بر این هلدینگ نه از مسیر خسارت فیزیکی، بلکه از کانال تأمین انرژی، لجستیک و زنجیره خوراک وارد شده است.
در میان شرکتهای عملیاتی گروه، پتروپالایش کنگان با وجود حملات ۲۶ اسفند به برخی تأسیسات گازی عسلویه، توانست با تأمین گاز غنی از سایر فازهای پارس جنوبی، پس از وقفهای ۳۲ روزه فعالیت خود را از سر بگیرد و در حال حاضر تولید بهصورت پایدار ادامه دارد. برای صادرات نیز، در حالی که محدودیت حملونقل دریایی همچنان پابرجاست، شرکت با اتکا به مسیرهای جایگزین جادهای و ریلی فروش چندین محموله را انجام داده است؛ با اینهمه، مجموع این عوامل حاشیه سود شرکت را حداکثر تا ۱۶ درصد نسبت به روند گذشته کاهش داده است.
سرنوشت متفاوتی نصیب چهار پروژه گروه شد که در زمان وقوع جنگ هنوز به بهرهبرداری نرسیده بودند: توسعه پتروشیمی کنگان (طرح الفین)، پتروشیمی سروش مهستان عسلویه، پتروشیمی نگین مهستان و توسعه صنایع انرژی اهداف. در هیچکدام خسارت فیزیکی مستقیمی به تأسیسات یا تجهیزات وارد نشد، اما وقفه در فعالیت پیمانکاران، اختلال در تأمین و حملونقل و تأخیر در تحویل تجهیزات، اجرای بخشی از فعالیتهای باقیمانده این پروژهها را عقب انداخت؛ روندی که هماکنون شرکت با تسریع تأمین اقلام باقیمانده و بهروزرسانی زمانبندی راهاندازی در پی جبران آن است.
فشار محسوستری اما بر دو شرکت وارد شد که در زنجیره تأمین یا فروش خود به واحدهای دیگر متکی بودند. پتروپالایش دهلران که پیش از جنگ، ماهانه حدود ۲۰ هزار تن اتیلن با خوراک دریافتی از پتروشیمی بندر امام تولید میکرد، با آسیب دیدن زیرساخت بندر امام و قطع خوراک، تولید این محصول را متوقف و آرایش فرآیندی خود را بهسمت تولید و فروش پروپیلن تغییر داد؛ با این حال، پس از ۴۵ روز توقف، درآمد محصول جایگزین به دلیل تفاوت مشخصات و شرایط بازار نتوانست جای خالی اتیلن را کامل پر کند و درآمد عملیاتی شرکت ۳۵ درصد کاهش یافت. پتروشیمی نخل آسماری نیز به دلیل قطع یوتیلیتی از سوی فجر انرژی، ۹۵ روز -از آغاز جنگ تا نیمه اردیبهشت ۱۴۰۵- تولید نداشت؛ توقفی که علاوه بر هزینههای سربار اضافه، شرکت را به تخلیه سریع انبار با نرخ فروشی ۴۰ درصد پایینتر ناگزیر کرد.
در فراسکو عسلویه، محدودیتهای دریانوردی موجب توقف قراردادهای اجاره مخازن با طرفهای خارجی و کاهش ۴۰ درصدی درآمد این بخش شد؛ اما افزایش تقاضای داخلی برای اجاره مخازن -ناشی از از سرگیری تولید پتروشیمیها و پالایشگاههای داخلی- انتظار میرود این کاهش را تا پایان سال جبران کند، هرچند درآمد خدمات بندری شرکت که سهمی حداکثر ۵ درصدی از سبد درآمدی دارد، همچنان از محدودیت تردد در خلیج فارس متأثر است.
وضعیت شرکت ملی نفتکش ایران همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد؛ چرا که به گفته مدیرعامل گروه تابان فردا، آثار قطعی سود و زیانی جنگ بر این شرکت هنوز برآورد و نهایی نشده است. تابان فردا برای احتیاط، سود سهام دریافتی از این شرکت را در بدبینانهترین سناریو، معادل حداقل میزان قانونی -۱۰ درصد سود دوره- در پیشبینیهای امیدنامه لحاظ کرده تا هرگونه کاهش احتمالی، ریسک با اهمیتی برای سودهای پیشبینیشده گروه در سالهای آتی ایجاد نکند.
قرنلی در جمعبندی تأکید کرد: این مجموعه شواهد نشان میدهد آثار جنگ بر گروه از نظر شدت یکسان نبوده: برخی شرکتها با استفاده از مسیرهای جایگزین توانستند استمرار عملیات را حفظ کنند، در برخی دیگر اختلال زنجیره تأمین مستقیماً بر تولید و درآمد اثر گذاشت و در پروژههای در دست ساخت، بار اصلی جنگ متوجه تأخیر زمانی شد. بر همین اساس، پیشبینی گروه از سود سهام دریافتی سال ۱۴۰۵ حاکی از کاهش حداکثر ۱۰ تا ۱۵ درصدی سود سهام شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس و عدم کاهش با اهمیت سود سهام سایر شرکتهای وابسته نسبت به سال ۱۴۰۴ است؛ برآوردی که به گفته مدیرعامل گروه، تابع شرایط عملیاتی شرکتها، زمان بازگشت واحدهای آسیبدیده به مدار تولید، وضعیت بازار و صادرات، نرخ ارز و سیاست تقسیم سود شرکتهای وابسته است و هرگونه تغییر با اهمیت در این عوامل، از طریق سامانه کدال به اطلاع عموم خواهد رسید.
