بانک پارسیان؛ شکاف معنادار میان تسهیلات دولتی و غیردولتی
به گزارش بورس امروز؛ در صورتهای مالی سال ۱۴۰۴ بانک پارسیان نماد ” وپارس ” ، توزیع تسهیلات اعطایی تصویری روشن از جهتگیری اعتباری بانک ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، فاصله میان بخش دولتی و غیردولتی کاملاً برجسته است.
بر اساس ارقام ثبتشده، تسهیلات اعطایی به بخش دولتی تنها ۵,۱۸۶,۳۱۰ میلیون ریال گزارش شده است. این عدد در مقایسه با کل مانده تسهیلات بانک، سهمی بسیار محدود دارد و نشان میدهد حضور دولت در سبد اعتباری بانک پارسیان حداقلی است. این سطح از تسهیلات معمولاً به شرکتها و نهادهای وابسته به دولت اختصاص مییابد، اما در اینجا وزن آن در ترازنامه ناچیز باقی مانده است.
در مقابل، تسهیلات اعطایی به اشخاص غیردولتی در دو بخش ریالی و ارزی تمرکز اصلی منابع بانک را به خود اختصاص داده است. در بخش ریالی، رقم ۱,۹۵۵,۴۹۸,۹۸۳ میلیون ریال ثبت شده که نشانهای از تمرکز بانک بر تأمین مالی بنگاههای خصوصی، شرکتها و اشخاص حقیقی در داخل کشور است.
همزمان، در بخش ارزی نیز رقم ۲,۱۴۶,۵۴۴,۱۶۵ میلیون ریال به ثبت رسیده که نشان میدهد فعالیتهای ارزی—اعم از تأمین مالی تجارت خارجی، واردات و پروژههای ارزی—نقش پررنگی در سبد اعتباری بانک دارند. این بخش حتی از تسهیلات ریالی غیردولتی نیز پیشی گرفته و به بزرگترین جزء تسهیلات تبدیل شده است.
در مجموع، وقتی این ارقام در کنار هم قرار میگیرند، یک الگوی مشخص قابل مشاهده است:
بانک پارسیان در سال ۱۴۰۴ عملاً یک بانک با تمرکز بر بخش خصوصی و فعالیتهای ارزی بوده و نقش آن در تأمین مالی دولت بسیار محدود باقی مانده است. فاصله چندصد برابری میان تسهیلات دولتی و غیردولتی، نهتنها یک اختلاف عددی، بلکه بیانگر یک انتخاب راهبردی در سیاستهای اعتباری بانک است.
مانده خالص تسهیلات و تصویر واقعی داراییها
در این میان مانده ناخالص تسهیلات اگرچه رقم بالایی را نشان میدهد، اما این عدد شامل اقلامی است که هنوز بهعنوان درآمد تحققیافته شناسایی نشدهاند. به همین دلیل، بانک با کسر سودهای سنوات آتی و برخی تعدیلات حسابداری، به عددی تحت عنوان مانده خالص تسهیلات میرسد. در پایان سال ۱۴۰۴، این رقم برابر با ۳,۰۵۷,۰۲۲,۳۵۱ میلیون ریال گزارش شده است. این عدد در واقع نشاندهنده آن بخش از تسهیلات است که میتوان آن را دارایی مؤثر و بالفعل بانک در نظر گرفت؛ یعنی منابعی که بازگشت آنها محتملتر و نقش آنها در سودآوری واقعیتر است.
کاهش فاصله میان مانده ناخالص و خالص، معمولاً نشانهای از کیفیت بهتر پرتفوی اعتباری است، اما در عین حال وجود اختلاف قابل توجه میان این دو عدد نشان میدهد بخشی از درآمدهای تسهیلاتی هنوز در آینده محقق خواهد شد و بهصورت کامل در جریان نقدی بانک وارد نشده است.
ریسک اعتباری و پوشش آن با ذخایر و وثایق
در کنار حجم بالای تسهیلات، موضوع ریسک نکول و بازپرداخت نیز در صورتهای مالی مورد توجه قرار گرفته است.
بانک پارسیان در سال ۱۴۰۴ مبلغ ۱۷,۸۵۹,۵۹۴ میلیون ریال را بهعنوان ذخیره مطالبات مشکوکالوصول شناسایی کرده است. این ذخیره در واقع پیشبینی بانک از بخشی از تسهیلات است که احتمال عدم وصول آنها وجود دارد. براین اساس بانک با رویکردی محتاطانه، بخشی از ریسک اعتباری خود را از پیش در حسابها منعکس کرده است.
در سوی دیگر، بانک برای کاهش این ریسک، به اخذ وثایق نیز اتکا کرده است. ارزش برخی از وثایق دریافتی به بیش از ۱۱۲,۲۴۰,۶۴۹ میلیون ریال میرسد. این حجم از وثایق، پشتوانهای برای بازگشت منابع در صورت نکول مشتریان محسوب میشود و نقش مهمی در کنترل ریسک ایفا میکند.
با توجه به ترکیب این دو شاخص—یعنی ذخایر شناساییشده و وثایق دریافتشده—اگرچه حجم تسهیلات بانک بالا است، اما بانک پارسیان برای مدیریت ریسک همزمان با گسترش فعالیت اعتباری، تلاش کرده توازن میان ریسک و پوشش ریسک را حفظ کند.
