عبور پارس از پیچ ریسکهای بالادستی؛ فرماندهی هوشمند زنجیره ارزش در افق ۱۴۰۵
به گزارش بورس امروز؛ بازار انرژی و صنعت پتروشیمی ایران در سال ۱۴۰۵ با متغیرهای پیچیدهای روبهرو است و در این میان، جایگاه شرکتهایی که در نقطه اتصال بالادست و پاییندست زنجیره ارزش قرار دارند، اهمیتی تعیینکننده پیدا میکند. پتروشیمی پارس بهعنوان یکی از ارکان کلیدی در این زنجیره ارزش ، در بهار امسال با مجموعهای از چالشهای ساختاری و همزمان فرصتهای توسعهای مواجه بوده که برآیند آن، حرکتی هوشمندانه میان مدیریت ریسک و ارزشآفرینی پایدار را به نمایش میگذارد.
همهوایی تعمیرات اساسی و پایداری خوراک گاز غنی
تأمین کمیت و کیفیت گاز غنی دریافتی از پالایشگاههای اول و دوم مجتمع گاز پارس جنوبی، پایه اصلی فعالیت واحد استحصال اتان است. برای به حداقل رساندن زمانهای توقف و قطع کامل خوراک، مکانیسم هماهنگی فشردهای فعال شده است؛ پتروشیمی پارس از طریق کمیته مستمر همزمانسازی، حضور فعال در برنامهریزیهای کلان شرکت ملی صنایع پتروشیمی و پیگیری نشستهای سهگانه (شامل جلسات SOP داخلی، نشستهای دوطرفه با مجتمع گاز پارس جنوبی و جلسات کشوری ذینفعان زنجیره برداشت گاز ترش با وزارت نفت و معاونت برنامهریزی تلفیقی)، انطباق زمانی تعمیرات اساسی بالادست با واحدهای خود را راهبری میکند. واحد استحصال اتان پارس در این چرخه با خالصسازی گاز طبیعی، جداسازی اجزای سنگینتر (پروپان، بوتان، پنتانپلاس) و زدودن ناخالصیها، نهتنها متان خالص را برای تزریق به شبکه سراسری (IGAT) و تأمین سوخت و خوراک مجتمعهای متانول و آمونیاک منطقه مهیا میسازد، بلکه با مهار استهلاک و خوردگی تأسیسات بالادستی از توقفات اضطراری جلوگیری میکند.
مدیریت ریسک افت فشار مخازن پارس جنوبی
افت تدریجی فشار سرچاهی چاههای گاز میدان پارس جنوبی، ساختار ورودی گاز را تحت تأثیر قرار داده و تهدیداتی نظیر افت ظرفیت واحد استحصال اتان، صعود هزینههای عملیاتی و اختلال در تولید پروپان، بوتان و گسولین را به دنبال دارد. ابعاد این پدیده فراتر از مرزهای داخلی شرکت بوده و عملکرد واحدهای وابستهای چون پتروشیمی آریاساسول (با سهم ۵۰ درصدی پارس)، اتیلبنزن و استایرن منومر را تهدید میکند. برای خنثیسازی این ریسک ساختاری، پتروشیمی پارس با پایش مستمر فشار چاهها، تشکیل کمیته هماهنگی تأمین خوراک، اصلاحات فرآیندی، پیگیری جدی پروژههای ارتقای فشار (نصب بوسترها و کمپرسورهای تقویت فشار) و تدوین سناریوهای تأمین جایگزین، حاشیه سود و استمرار عملیات خود را صیانت میکند.
مهندسی لجستیک و تأمین بنزن واحد استایرن منومر
کاهش تحویل بنزن از پتروشیمی نوری، تأمین خوراک واحد اتیلبنزن برای تولید استایرن منومر را با چالش مواجه کرده است. برای جبران این ناترازی، سناریونویسی دقیقی برای لجستیک تأمین از اقصی نقاط کشور اجرا شده است؛ ارزیابی روشهای حملونقل (دریایی از ماهشهر به عسلویه یا زمینی با تانکر از ماهشهر و پتروشیمی اصفهان) و گزینش مدلهای قیمتگذاری بهینه (نرخهای بینمجتمعی، فرمول FOB-1، بورس کالا و نرخهای دفتر توسعه صنایع پاییندستی NPC) با هدف به حداقلسازی هزینههای حمل و مخزنداری انجام گرفته است. همزمان، پروژههای مطالعاتی امکانسنجی تولید بنزن در داخل مجتمع با تکیه بر فناوریهای نوین و کاتالیستهای جدید برای تبدیل جریانهای موجود (گسولین، پروپان و بوتان) به عنوان راهکار بلندمدت دنبال میشود.
شتاب در قراردادهای توسعهای و ارتقای ظرفیت
حرکت پتروشیمی پارس به صیانت از وضعیت موجود محدود نمانده است؛ پیگیری جدی عقد قرارداد افزایش ظرفیت واحد ۳۰۰ با شرکت نارکان با تکیه بر خوراک دریافتی از پتروشیمی نوری و نهاییسازی توافقات با شرکت ملی گاز برای ارسال سریع متان به پتروشیمی مبین، نشاندهنده رویکرد پیشران شرکت در ارتقای توان تولید، گسترش پهنه سودآوری و بهینهسازی زیرساختهای عملیاتی است.
