اخبار ویژه

بازآفرینی سازوکارهای اعتماد، شفافیت و نقدشوندگی در نظام مالی نوین

به گزارش بورس امروز؛ در عصر دگرگونی‌های پرشتاب اقتصادی و فناورانه، مفهوم دارایی و شیوه‌های انتقال و وصول آن دچار تحولی بنیادین شده است. فناوری بلاک‌چین که زمانی صرفاً ابزاری برای ثبت تراکنش‌های رمزارزی تلقی می‌شد، امروزه به بستری برای بازآفرینی مدل‌های مالی، مالکیتی و قراردادی بدل گشته است. در این میان، توکن‌های غیرقابل معاوضه یا همان NFTها که در آغاز به‌عنوان نمادی از هنر دیجیتال شناخته می‌شدند، اکنون در حال گشودن افقی نو در نظام‌های مالی و اعتباری هستند؛ افقی که می‌تواند شیوه سنتی وصول مطالبات، به‌ویژه در صنعت لیزینگ را، دگرگون سازد.

شرکت‌های لیزینگ در ذات خود بر پایه اعتماد، اعتبار و گردش منظم بازپرداخت اقساط بنا شده‌اند. در واقع، جریان نقدی حاصل از بازپرداخت مشتریان، شریان حیاتی این شرکت‌هاست. با این حال، وصول مطالبات در صنعت لیزینگ همواره با چالش‌هایی نظیر تأخیر، عدم شفافیت در مالکیت مطالبات، دشواری در انتقال یا واگذاری آن‌ها به اشخاص ثالث و محدودیت در نقدشوندگی مواجه بوده است. در این میان، ظهور NFT به‌عنوان ابزاری برای توکنیزه‌کردن مطالبات می‌تواند راهکاری نو برای ایجاد شفافیت،  تسریع در نقدشوندگی و جذب سرمایه‌های جدید فراهم آورد؛ به‌گونه‌ای که هر مطالبه، در قالب یک توکن منحصر به‌فرد و قابل رهگیری بر بستر بلاک‌چین تعریف شود و مالکیت آن، همانند هر دارایی مالی دیگر، قابل انتقال و معامله باشد.

مفهوم توکنیزه‌کردن مطالبات لیزینگ به این معناست که هر قرارداد لیزینگ یا بخشی از جریان‌های نقدی آتی آن، به صورت دیجیتال و رمزنگاری‌شده بر بستر بلاک‌چین ثبت می‌شود و NFT مربوطه نشانگر مالکیت بر این حق مالی است. این فرآیند، علاوه بر آن‌که از تقلب، جعل یا دوباره‌فروشی مطالبات جلوگیری می‌کند، بستری فراهم می‌آورد تا سرمایه‌گذاران خرد و کلان بتوانند در بازار ثانویه به خرید و فروش این توکن‌ها بپردازند. بدین‌ترتیب، شرکت‌های لیزینگ می‌توانند بخشی از مطالبات بلندمدت خود را به دارایی‌های نقدشونده تبدیل کرده و جریان نقدی خود را تقویت کنند، بی‌آنکه ساختار اصلی قراردادهایشان دچار خدشه شود.

در نگاه کلان اقتصادی، این تحول می‌تواند به بازتعریف نسبت میان سرمایه، زمان و اعتماد در بازار مالی بینجامد. تا پیش از این، ارزش مطالبات لیزینگ تنها در گذر زمان و پس از بازپرداخت اقساط تحقق می‌یافت؛ اما NFTکردن مطالبات باعث می‌شود ارزش آینده به حال بازگردد و قابلیت معامله بیابد. این یعنی نوعی «تسریع ارزش» در اقتصاد که می‌تواند بر پویایی بازار سرمایه، گردش نقدینگی و حتی سیاست‌های اعتباری بانک‌ها تأثیرگذار باشد. از سوی دیگر، شفافیت ذاتی بلاک‌چین امکان نظارت لحظه‌ای بر وضعیت مطالبات را فراهم می‌آورد و نهادهای ناظر می‌توانند بدون واسطه، اعتبار هر توکن را از طریق داده‌های رمزنگاری‌شده ارزیابی کنند.

در این میان، جنبه مدیریتی این تحول نیز حائز اهمیت است. NFT  نه‌تنها یک ابزار مالی بلکه یک ابزار مدیریتی برای نظم‌بخشی، پایش و کنترل ریسک اعتباری است. مدیران لیزینگ با بهره‌گیری از داده‌های ثبت‌شده روی زنجیره، می‌توانند میزان ریسک نکول، تأخیر در پرداخت و الگوی جریان نقدی هر مشتری را با دقت و شفافیت بیشتری تحلیل کنند. این تحلیل داده‌محور سبب می‌شود تصمیم‌گیری درخصوص تمدید قراردادها، اعطای اعتبار جدید یا واگذاری مطالبات به نهادهای ثالث، بر پایه اطلاعات واقعی و غیرقابل‌تحریف صورت گیرد.

به بیان دیگر، NFTها در صنعت لیزینگ به‌منزله ابزاری برای بازمهندسی اعتماد سازمانی عمل می‌کنند؛ چرا که جایگزین نظام کاغذی و اعتماد شخصی با سازوکارهای فناورانه‌ای می‌شوند که در ذات خود خوداصلاح‌گر و شفاف‌اند. این گذار از اعتماد شخصی به اعتماد سیستمی، نقطه عطفی در تاریخ مالی ایران و جهان خواهد بود.

از سوی دیگر، اثر این تحول بر نظام مالی کشور قابل توجه است. در صورتی که NFTهای مبتنی بر مطالبات لیزینگ به‌صورت رسمی پذیرفته شوند، می‌توانند به‌عنوان وثیقه دیجیتال در نظام بانکی مورد استفاده قرار گیرند و به این ترتیب، سازوکار تأمین مالی بنگاه‌ها به‌طور چشمگیری متحول شود. بدین‌ترتیب، شرکت‌های لیزینگ دیگر برای تأمین نقدینگی ناچار به استقراض سنتی با نرخ‌های بالا نخواهند بود، بلکه می‌توانند از بازار ثانویه NFT برای جذب سرمایه استفاده کنند. این امر، ضمن کاهش هزینه تأمین مالی، به توزیع متعادل‌تر منابع در نظام اقتصادی نیز یاری می‌رساند.

اما تحقق این چشم‌انداز مستلزم وجود چارچوب‌های حقوقی، نظارتی و فنی دقیق است. هرچند فناوری بلاک‌چین بستر اعتماد فنی را فراهم می‌آورد، اما بدون حمایت مقرراتی، مشروعیت حقوقی NFTها در معاملات مالی کامل نخواهد بود. ازاین‌رو، همکاری میان نهادهای نظارتی، بانک مرکزی، سازمان بورس و وزارت اقتصاد ضروری است تا چارچوبی جامع برای تعریف، انتشار و نقل‌وانتقال NFTهای اعتباری تدوین شود. در این چارچوب باید تکلیف موضوعاتی همچون حقوق دارنده توکن، نحوه ثبت و شناسایی مالکیت، مالیات و حسابداری این دارایی‌ها مشخص گردد.

در افق آینده، NFT می‌تواند نه‌فقط در وصول مطالبات، بلکه در کل زنجیره فعالیت لیزینگ حضور یابد؛ از توکن‌سازی دارایی‌های اجاره‌داده‌شده گرفته تا دیجیتالی‌سازی ضمانت‌نامه‌ها، بیمه‌ها و حتی اعتبارسنجی مشتریان. بدین ترتیب، صنعت لیزینگ به‌جای تکیه بر سازوکارهای سنتی پرهزینه و زمان‌بر، بر بستر داده، شفافیت و اعتماد فناورانه استوار خواهد شد.

از منظر کلان‌تر، NFTکردن مطالبات لیزینگ را می‌توان گامی در جهت هم‌افزایی میان اقتصاد واقعی و اقتصاد دیجیتال دانست. در حالی‌که بسیاری از فناوری‌های نوین مالی صرفاً در فضای مجازی معنا می‌یابند، این ابزار پیوندی میان دارایی‌های واقعی و ساختار دیجیتال برقرار می‌کند. به‌عبارتی، NFT پلی است میان عینیت اقتصادی و انتزاع فناورانه، که می‌تواند مرز میان دارایی واقعی و دیجیتال را از میان بردارد.

از جنبه مدیریتی نیز این تحول مستلزم تغییر در نگرش مدیران است. مدیران صنعت لیزینگ باید از نگاه سنتی به فرآیند وصول مطالبات فاصله بگیرند و به سوی مدیریت مبتنی بر داده و فناوری حرکت کنند. NFT نه‌تنها ابزار وصول، بلکه ابزار تصمیم‌سازی است؛ تصمیم‌سازی بر پایه داده‌های دقیق، غیرقابل‌تحریف و هم‌زمان در دسترس تمام ذی‌نفعان. این امر، ساختار مدیریت ریسک را متحول کرده و شرکت‌ها را از واکنش‌گر به تصمیم‌گیر فعال بدل می‌کند.

در نهایت، NFTکردن مطالبات لیزینگ صرفاً یک نوآوری فنی نیست، بلکه تحولی مفهومی در فهم ما از دارایی، اعتماد و زمان است. اگر روزگاری وصول مطالبات صرفاً به معنای دریافت پول در موعد مقرر بود، امروز به معنای خلق ارزش، انتقال اعتماد و تسریع گردش سرمایه است. این تحول، شرکت‌های لیزینگ را از جایگاه نهادهای وام‌دهنده به جایگاه نهادهای خالق ارزش و تسهیلگر سرمایه ارتقا می‌دهد.

بدین‌سان، آینده صنعت لیزینگ در گرو پذیرش و نهادینه‌سازی چنین فناوری‌هایی است. جهانی که در آن، هر قرارداد، هر مطالبه و هر دارایی، بر بستر شفافیت و اعتماد فناورانه شکل می‌گیرد، جهانی است که اقتصاد آن بر ستون عدالت اطلاعاتی و کارایی سرمایه استوار خواهد بود. در چنین افقی، شرکت‌های لیزینگ نه صرفاً بازیگران بازار مالی، بلکه معماران نظم نوین اعتماد دیجیتال خواهند بود.

و شاید بتوان گفت: تحول وصول مطالبات از طریق NFT، در واقع آغاز فصلی تازه در تاریخ اقتصاد اعتماد است؛ عصری که در آن فناوری نه جایگزین انسان، بلکه تقویت‌کننده خرد و انصاف او در نظام مالی است.

نویسنده: مسعود حاجیلو- کارشناس ارشد پولی و بانکی

منبع: ماهنامه شماره 112 بورس امروز_ آبان ماه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا