بیمه های عمر ابزار سرمایه گذاری نیستند

علی فرزین،مدیر بیمه‌های عمر و مستمری بیمه البرز در پاسخ گفت:با استناد به نظر مجله فوربس و همچنین بنا به ماهیت و محتوای بیمه‌های عمر، می‌دانیم که بیمه عمر بیشتر از آنکه ابزار سرمایه‌گذاری باشد، یک ابزار مشتقه مالی برای مدیریت ریسک است.  بیمه عمر دو گونه از ریسک‌های زندگی انسان را پوشش می‌دهد.

وی افزود: ریسک مرگ از طریق «بیمه عمر برای فوت» و ریسک‌های متعدد طول حیات مانند پیری، سالخوردگی، ازکارافتادگی، کم‌توانی، بیکاری، نیاز به مراقبت طولانی‌مدت و در یک کلام تامین آتیه از طریق «بیمه عمر برای حیات» پوشش داده می‌شود. وقتی که شما تصمیم به سرمایه‌گذاری می‌گیرید،پارامتر مهم و اول این تصمیم‌گیری میزان سرمایه‌ ای خواهد بود که در حال حاضر در اختیار دارید ولی وقتی که شما برای خرید بیمه عمر تصمیم می‌گیرید، پارامتر مهم و اول شما چیز دیگریست. در اینجا میزان نگرانی و دغدغه‌های شماست که پیشران خرید بیمه عمر توسط شما می‌گردد.  از نظر منابع لازم هم تفاوت چشمگیری بین سرمایه‌گذاری و خرید بیمه عمر وجود دارد.

مدیر بیمه‌های عمر و مستمری بیمه البرز خاطرنشان کرد:سرمایه‌گذاری کردن مستلزم صرف بخش قابل‌توجهی از داشته‌هاست در حالی که حق‌بیمه معمولاً رقم ناچیزی است و حتی در بیمه‌های عمر برای حیات هم توصیه بر آن است که حق‌بیمه پرداختی هر فرد در سال از ۱۰ درصد درآمد سالانه‌اش بیشتر نباشد.  چگونه می‌ توان ابزاری که فقط روی بخش بسیار کوچکی از داشته‌های فرد برنامه‌ریزی می‌کند را ابزار سرمایه‌ گذاری نامید؟ به نظر می‌رسد که بیمه عمر نمی‌تواند یک ابزار سرمایه‌گذاری باشد و مقایسه آن با ابزارهای سرمایه‌گذاری، مقایسه درستی نیست. با این حال،بیمه عمر می‌تواند مکمل خوبی برای همه ابزارهای سرمایه‌گذاری محسوب شود.

وی در ادامه اضافه کرد: در بیمه‌های عمر موضوعی با عنوان سود فنی وجود دارد که اغلب شائبه سود و سرمایه‌گذاری را مطرح می‌کند.  سود فنی هر چند که موضوعی فنی و پیچیده است ولی می‌توان به زبان ساده گفت که بیمه‌گران به دو دلیل از آن استفاده می‌کنند.«بیمه‌های عمر برای حیات» از تواتر وقوع به مراتب بیشتر ریسک‌ها در مقایسه با ریسک مرگ «بیمه‌های عمر برای فوت» برخوردارند و این موضوع موجب می‌شود مبلغ حق‌بیمه‌های عمر برای حیات به مراتب بیشتر از مبلغ حق‌بیمه‌های عمر برای فوت باشد.

فرزین در انتها اشاره کرد: در شرایط عادی اقتصاد،خواب حق‌بیمه‌ها نزد صندوق بیمه‌گر بابت بیمه‌های عمر برای حیات، بیشتر از سایر انواع بیمه است.  بیمه‌گر می‌خواهد با این دو دلیل، بار پرداخت بخشی از این حق‌بیمه‌ها را از دوش بیمه‌گذار بردارد، بنابراین، اقدام به اعمال نرخ بهره فنی کرده و در واقع پرداخت بخشی از حق‌ بیمه‌ها را خود و از محل عواید سرمایه‌گذاری‌های منابع مربوطه،عهده‌دار می‌شود. البته ناگفته نماند که دارندگان بیمه عمر در منافع حاصل از مجموع معاملات این بیمه‌ها با بیمه‌گر مشارکت دارند و سهم قابل توجهی از سود حاصله را دریافت می‌کنند ولی باز هم تاکید می‌گردد که دستیابی به این سود نمی‌تواند مقدم بر کاهش مخاطرات زندگی افراد باشد و شاخصی است که باید پس از شاخصهای مدیریت ریسک مورد توجه قرار گیرد.