سرمایه گذاری در خط فاصله سود آوری بیمه ها

اساس سود آوری شرکت های بیمه ای به عنوان یک بنگاه خدمات مالی نه تنها در ایران بلکه در کل دنیا، سرمایه گذاری است. برخلاف تصورات عامه مردم، شرکت های بیمه از حق بیمه منهای خسارت، سود نمی کنند، بلکه آنچه که آنها را به سود می رساند فاصله دریافت حق بیمه تا پرداخت خسارت است. اما اینکه شرکت های بیمه ای منابع حاصله از این گپ صدور حق بیمه تا خسارت را صرف چه امور سرمایه گذاری می کنند و عمدتا تمایل آنها به سرمایه گذاری در کدامیک از بازارهای مالی است موضوعی است که در گفت و گو با اسماعیل داورپناه معاون اقتصادی و منابع انسانی شرکت بیمه دی به بررسی آن پرداختیم.همچنین افزایش نرخ ارز و تاثیر آن بر صنعت بیمه نیز از دیگر موضوعاتی بود که در این مصاحبه مورد اشاره قرار گرفت. مشروح این گفت و گو در ذیل آمده است:

رویکرد سرمایه گذاری شرکت های بیمه ای با توجه به منابع دریافتی از محل حق بیمه ها چگونه است؟

ساز و کار صنعت بیمه به این صورت است که در یک بازار رقابتی سخت با دریافت حق بیمه از فرد با نرخ (فوق العاده رقابتی که در حق مشتری اجحاف نشود)، کارکرده و تقریبا معادل حق بیمه را به مشتری، کارگزار و هزینه های ثابت شرکت پرداخت می کند. بنابراین سود شرکتهای بیمه ای  از فاصله دریافت حق بیمه تا پرداخت خسارت به دست می آید. این فاصله باید به کار گرفته شود تا رسوب منابع ایجاد شود. این منابع کوتاه مدت است؛ تقریبا بیش از ۹۰درصد قراردادهای شرکت های بیمه یکساله است.

با این توضیح که اگر ابتدا قرارداد حق بیمه دریافت شود و در پایان قرارداد هم خسارت را پرداخت کنیم حداکثر فرصت برای سرمایه گذاری یکساله است. به همین دلیل است که رویکرد شرکت های سرمایه گذاری بیمه بجز در بیمه های اندوخته دار، خیلی بلند مدت نیست و بحت نقد شوندگی در بحث سرمایه گذاری شرکت های بیمه  از درجه اهمیت بسیار بالایی برخوردار است زیرا این منابع برای پرداخت خسارت های احتمالی به عنوان پشتوانه محسوب می شوند لذا هر لحظه باید توان پرداخت خسارت ها را داشته باشیم.

بررسی ها نشان می دهد سرمایه گذاری های شرکتهای بیمه از دو بخش حقوق صاحبان سهام (سرمایه سهامدار) و ذخایر فنی تامین می شود که سهم ذخائر فنی بسیار بیشتر از حقوق صاحبان سهام است. بنابراین با توجه به اینکه این منابع به قیمت پذیرش ریسک توسط شرکتهای بیمه تامین گردید امکان ریسک بالایی روی آن وجود ندارد. پس مختصات سرمایه گذاری شرکت بیمه شامل عمدتاً کوتاه مدت نقد شونده و کم ریسک می باشد.

آقای داورپناه تا چه میزان آیین نامه های موجود در صنعت بیمه به تحقق بازدهی مناسب در سرمایه گذاری ها کمک کرده است؟

در حال حاضر آیین نامه جدیدی که در حال تهیه است در خمیر مایه آن همان مباحث گفته شده است، در آئین نامه سرمایه گذاری موجود محدویت هایی تعریف شده است از قبیل اینکه جهت گیری نسبت به شرکت های غیر بورسی کمتر بوده و در فرمتهای پرریسک وارد نمی شوند. چرا که منابع یکبار از فیلتر ریسک رد شده و دوباره نمی توان ریسک عجیبی روی آن انجام داد. با مشاهده صورت های مالی شرکت های بیمه خارجی متوجه می شویم آنها اکثرا در سرمایه­گذاریهای Fix با یک سود مشخص، ریسک پایین و تضمین شده، سرمایه گذاری کرده اند.

غالب سرمایه گذاری ها باید از دو ویژگی نقد شوندگی بالا و ریسک پایین برخوردار باشند. مصداق این دو عامل در ایران سپرده بانکی و اوراق مشارکت است. به همین دلیل در آیین نامه سرمایه گذاری شماره ۶۰ و مورد جدید که در دست تدوین است در بحث سپرده های بانکی و اوراق مشارکت هیچ سقفی تعیین نشده است. البته برای مدیریت بهتر شرکتها فرصت های دیگری شامل ورود به بورس، شرکت های غیر بورسی، مشارکتها و وام به کارکنان نیز تعیین شده است.

بر این اساس شرکت های بیمه از سرمایه گذاری در بورس به عنوان عملیات انتحاری یاد می کنند و از انجام آن خودداری می کنند؟

بله، چون شرکت های بیمه ای زیر ذره بین بورس، بیمه مرکزی و حاکمیت بودند و شاکله کلی آنها دولتی است. در واقع هنوز این شرکت ها به معنای واقعی خصوصی نشده اند و با مشاهده گذشته  شرکت های سرمایه گذاری بیمه بحث انتقادی وجود دارد.

از منظر شما به عنوان یکی از مدیران شرکت بیمه ای، چه فعالیت هایی، شرکت های حاضر در این صنعت را به افزایش فروش هدایت می کند؟

رویکرد اشتباهی که در صنعت بیمه از گذشته تاکنون وجود داشته، بحث فروش و سهم از بازار است. اکثر شرکتها به افزایش تیراژ و رشد سهم بازار فکر می کنند، این در حالیست که اهداف استراتژی همه شرکتهای بیمه سودآوری است لیکن به این مقوله توجه کمتری می شود و سه سال نیز سود مشارکت نمایندگان محاسبه و پرداخت شده است. یک عامل مهم در این مبحث موضوع مدل قراردادهای نمایندگان بیمه است. به نظرم تابع هدف نمایندگان صنعت بیمه (افزایش پرتفویی) با تابع هدف شرکتهای بیمه (افزایش سود) همخوانی نداشته و نیازمند اصلاح می باشد.

یکی از ظرفیت های قانونی آئین نامه های صنعت بیمه پرداخت سود مشارکت به نمایندگن جهت هم راستا نمودن اهداف دو طرف می باشد. در سال های اخیر در شرکت بیمه دی این تفکر شکل گرفته است  که هر فعالیتی در بنگاه های اقتصادی باید منجر به سود شود و سه سال نیز سود مشارکت نمایندگان محاسبه و پرداخت شده است.

– اما در بیمه دی، بیمه نامه های شخص ثالث و درمان سهم ویژه ای از پورتفور را به خود اختصاص داده است.

رشد ما در سال۹۵ و  ۹۶ به دلیل حق بیمه ثالث ایران خودرو بوده است. یعنی با بیمه خودروهای صفر کیلومتر رویکرد سودآوری را دنبال کرده ایم. خودروهای صفر کیلومتر ریسک مناسبی است که در صورت مدیریت صحیح می تواند سود مناسبی هم داشته باشد. اکثر شرکت های بیمه ای  برای ارزیابی عملکرد از حق بیمه، منهای کارمزد وهزینه وخسارت و محاسبه مانده عملیات استفاده می کنند،در حالی که تهیه صورت های مالی مطابق استاندارد ۲۸  آیین نامه ۵۸ مصوب شورای عالی بیمه بخش تاثیرگذاری از صورت های مالی بر اساس محاسبه  برخی از ذخایر است که اگر آنها را اعمال نکنیم نتایج غلط و گمراه کننده را به همراه داشته و نمی تواند ملاک تصمیم درستی باشد.

در بیمه دی در حال حاضر با تلاش شبانه روزی تیم اقتصادی و مالی، صورتهای مالی بر این اساس برای کلیه شعب و واحدهای فنی استخراج و در مقاطع سه ماهه ارائه می گردد. از زمان تهیه این گزارشات رویکرد سازمان از رویکرد کل صنعت به میزان زیادی تغییر نموده است.در  این میان باید رسوب حق بیمه و منابع نقد را ایجاد کنیم، در دوران رکود اقتصادی طی چند سال اخیر در صورت های مالی کل صنعت بیمه، این فاصله کم شده است. یعنی  حق بیمه قسطی شده و دیرتر وصول می شود و خسارت ها به صورت نقدی پرداخت شده و فاصله کم و در نتیجه کارکرد بخش فنی ضعیف می شود. از طرفی به دلیل اینکه تعداد شرکت های بیمه بیش از ظرفیت اقتصاد صادر شده، رقابت بین شرکت های بیمه افزایش یافته است.

– آقای داورپناه اما آیا این رقابت در صنعت موثر نیست و  منجر به افزایش کیفیت نمی شود؟

رقابت باعث شده در خود فعل بیمه گری، نرخ ها رقابتی شد. البته کارکرد بیمه همین بوده است. اما سودآوری از محل فعالیت بیمه ای کاهش یافته وقتی منجر به زیان هم می شود قاعدتا شرکت های بیمه ای، در سمت چپ ترازنامه شان یعنی بدهی به دنبال خرید زمان بیشتر هستند و این نکته بیانگر آن است که رقابت بیشتر از این حد ممکن است باعث کاهش کیفیت خدمات در فضای بیمه شود. از طرفی منابع تعدادی از شرکتها به دلیل دامپینگ و زیان چند سال اخیر و همچنین کاهش فاصله زمانی و رسوب نقدینگی تحلیل رفته است. از طرفی در ۲-۳ سال اخیر فرصت های سرمایه گذاری محدود بوده و در مجموع فضای کسب و کار صنعت مثل تمام صنایع و اقتصاد با رکود مواجه بوده است که البته در صنعت بیمه این رکود زودتر از صنایع دیگر بروز می کند.

اما در این صنعت، رشته های بسیاری برای بیمه گری وجود دارد که می تواند مورد فعالیت قرار گیرد؟

اولا به جز بیمه ثالث، دیگر رشته های بیمه ای اختیاری بوده و با زندگی مردم عجین نشده اند. برای فراگیری صنعت بیمه نیاز به فعالیت های بیشتری در زمینه فرهنگ سازی است. آفت دیگر در صنعت بیمه، موضوع سرمایه گذاری است. دانش مالی و سرمایه گذاری در چند سال اخیر در دنیا رشد خوبی کرده است. یکی از دو رکن هر شرکت بیمه سرمایه گذاری است اما  شرکت های بیمه ای برای این رکن تدارکات و زیر ساخت لازم را مهیا نکرده اند.

شرکت بیمه باید یک بال سرمایه گذاری داشته باشد که به بهترین شکل ممکن اداره شود. در بیمه دی شرکتی تحت عنوان دستاورد دی با سرمایه  یک میلیارد تومانی وجود داشت. این شرکت تقویت و به بال اقتصادی و فکری در حوزه سرمایه گذاری تبدیل شد بخش زیادی از منابع به این طرح اختصاص داده شد، اما در همان ابتدا با آیین نامه ۶۰ به مشکل برخوردیم که یک شرکت غیر بورسی نمی تواند این مقدار هزینه کند؛ اما سرانجام این شرکت فعالیت خود را آغاز کرد که در ادامه فعالیت ها، رشد شرکت در فضای سرمایه گذاری های انجام شده، محسوس است.

اما عملا صنعت بیمه تمایل چندانی برای زیر ساخت در حوزه سرمایه گذاری ندارد.

بله. صنعت بیمه در حوزه سرمایه گذاری فقیر است و باید تمهیدات ویژه ای در دستور کار خود داشته باشد. حوزه سرمایه گذاری شرکت های بیمه از دو جهت مورد تهدید قرار گرفته است . اول اینکه منابع سرمایه گذاری تا حدودی تحلیل رفته و دومی بازدهی کسب شده در حوزه سرمایه گذاری صنعت بیمه مطلوب نیست که بسیار بیشتر از این پتانسیل رشد و ارتقاء دارد.

در این میان یکی از منابع مناسبی که می تواند در سرمایه گذاری شرکت های بیمه ای مورد توجه قرار گیرد، بیمه های عمرو زندگی هستند؟

بیمه های عمر یک ساز و کار مشخصی دارند . بخش پس اندازی آن کارکردی مانند سپرده های بانکی دارد. باید این منابع را  در محلی سرمایه گذاری کرد، با رسیدن اصل و فرع مبلغ به  مقدار مشخص،حتی می توان رقم مازاد را به بیمه گذار در قالب سود مشارکت عودت نماید.  شرکت های بیمه جهت ایجاد توسعه در استراتژی بلند مدت، بیمه های عمر را در دستور کار خود دارند و حتی بیمه مرکزی هم در اکثر سیمنارها توصیه  به افزایش  سهم بیمه های عمر می نماید. خصوصا در کشورهایی که تورم آن کم است.

افزایش نرخ تورم و دلار تا چه میزان بر بیمه های عمر تاثیر گذار است؟

افزایش بی رویه نرخ دلار و تورم به این رشته بیمه ای ضربه وارد می کند، اصولاً در زمان تورم اقبال به دارایی های فیزیکی برای مصونیت از تورم بیشتر می شود. در حال حاضر سپرده های بانکی که در گذشته جزء سرمایه گذاری های بدون ریسک بود نسبت به قبل، از امنیت مناسبی برخودار نیست و این موضوع می تواند فرصت مناسبی برای رشد و توسعه بیمه های عمر باشد. ۱۲ درصد از سبد بیمه های کشور بیمه های عمر است که نسبت به سالها گذشته که تک رقمی بوده، افزایش داشته است که رشد آن نسبت به سایر حوزه های بیمه بیشتر بوده و در حال افزایش است. اما نگرانی موجود، رقمی است که وارد شرکت های بیمه می شود. برای خنثی کردن اثر تورم و کاهش آثار منفی آن تنها راه کار این است که به میزان تورم بازدهی لازم برای بیمه های عمر کسب نمائیم.

آیا مشخص شده این میزان نقدینگی در کجا ورود کرده و سرمایه گذاری می شود؟

چند سالی است که بیمه مرکزی تاکید دارد که منابع بیمه عمر از سایر موارد جدا شود. حتی این پیشنهاد داده شده است که شرکت های بیمه برای بیمه عمر شرکت جداگانه تاسیس نمایند. البته این راهکار هنوز نپخته است  اما این فرهنگ در شرکت های بیمه عمر تخصصی در حال ترویج است. اما طرح جداسازی  بیمه ثالث و بیمه عمر برای مشتریان مشکلاتی را پیش می آورد. در بیمه دی این موضوع را در شرکت سرمایه گذاری دستآورد دی (شرکت سرمایه گذاری تخصصی بیمه دی) بررسی نمودیم در نهایت طرح صندوق سرمایه گذاری بیمه های عمر دی  شکل گرفت، به واسطه این صندوق راهکاری برای اجرای آن ترسیم شد.

با پذیره نویسی این صندوق،  کل طرح و منابع بیمه های عمر در قالب یونیت های صندوق و با شفافیت بالا در آن سرمایه گذاری می شود که در امید نامه این صندوق تمامی محدودیتها و رویکردهای سرمایه گذاری مشخص گردیده است، یونیت های خریداری شده به ارزش جاری به صورت روزانه به بیمه گذار نمایش داده خواهد شد. کسانی که بیمه عمر دی را خریداری کرده اند به راحتی متوجه می شوند چقدر از سرمایه شان نزد چه بانکی و چه میزان در حال سرمایه گذاری در سایر بخشها است و قادر خواهند بود روزانه وضعیت سرمایه گذاری خود را بررسی کنند.

دومین بحث، زیرساخت آی تی بیمه های عمر است. بیمه های عمر، سرمایه گذاری بلند مدت محسوب
می شوند. چنین طرحی دارای محاسبه های اکچوئری پیچیده است و باید به طور سالانه میزان سود و سرمایه مشتری را اطلاع رسانی کرده و میزان سود  مشارکت در منافع می بایست شفاف شود، در حال حاضر بحث شفافیت و زیر ساخت در صنعت بیمه قوی نیست و توقع و انتظار مردم با وجود استارت تاپ ها افزایش یافته است.

به نظر می رسد با رویکرد و گذشته نمی توان انتظارات مشتریان را برآورده نمود، بازار بیمه های عمر به شدت نیاز به تنوع و زیر ساخت و بستر نرم افزاری دارد، نمی توان  خرید یک محصول خاص و یک طرح بیمه عمر را  به مردم تکلیف کرد طرح توسعه ای در بیمه دی در این زمینه با حضور شرکتهای معتبر در زمینه فن آوری در حال اجرا است که در طرح ارایه شده بالغ بر ۲۰ نوع بیمه نامه قابلیت طراحی دارد که در حال حاضر ۲ یا ۳ طرح آن به مشتریان ارایه می شود.  اواخر امسال یا ابتدای سال بعد این طرح کاملا به شکوفایی خواهد رسید.

بیمه دی چند شعبه دارد؟ و در طرح مزبور چه هدفی را دنبال می کنید؟

تنوع محصول براساس نیاز مشتری و شفافیت عملکرد در گذشته و حال دو مورد حائز اهمیت در بیمه دی است. عملکرد گذشته تعدادی از شرکت های بیمه مردم را نگران کرده بود که با وجوهی که قرار بود سرمایه گذاری نمایند وارد بازار املاک و مستغلات شده و به بحث نقد شوندگی دقت لازم نشده بود، بیمه دی در حال حاظر حدود ۶۰۰ نماینده و ۴۶ شعبه داشته که به نسبت کل نمایندگان صنعت بیمه بالغ بر ۳۳ هزار نماینده، عدد چشمیگیری نیامده، لیکن در استراتژی کلان شرکت موضوع مشارکت های کسب و کاری با شرکاء تجاری و استفاده از زیر ساختهای فن آوری مورد تاکید قرار گرفته است.

با توجه به مشکلات موجود در صندوق های بازنشستگی، بیمه های عمر می تواند جایگزین مناسبی برای این صندوق ها باشد؟

مشکل صندوق های بازنشستگی در کشور با توجه به افزایش سن ایرانیان و کاهش ورودی این صندوقها نگرانی مربوط به همه ی ماست. نمی دانیم که بعد از ۳۰ سال صندوق های بازنشستگی به تعهد خود عمل میکنند یا خیر. اگر بیمه های عمر در چنین شرایطی خوب عمل کنند می توانند این نگرانی را تا حدودی مرتفع نمایند. ممکن است در صندوق های بازنشستگی مختلفی عضو باشیم،  اما بیمه های عمر از مدل های شفاف می تواند نگرانی هایمان را کاهش دهد.

آیا رویکرد دیگری در بیمه دی وجود دارد که قابل بحث باشد؟

بررسی های کارشناسی در صنعت بیمه حاکی از کم بودن سهم بیمه های عمر در مقایسه با بیمه های غیر عمر می باشد.دو مدل فروش را می توان برای صنعت بیمه متصور شد.فروش های عمده و گروهی در مناقصه ها و بیمه های دولتی و شرکت های بزرگ که تعداد آن در کشور مشخص است. فروش به این روش دو معضل دارد.

اول اینکه به راحتی بین شرکت های بیمه منتقل می شوند و ماندگاری ندارد. به سختی کسب شده و به راحتی از شرکت خارج می شود.اکثرا چون به صورت رقابتی بوده از نرخ های جذاب و سودآوری برخوردار نیستند. از طرفی بازاری به نام خرده فروشی داریم که توسعه ای نداشته است چون اکثر شرکت های بیمه در فکر شرکت های کلان بوده اند.

به موجب استراتژی های ترسیم شده در شرکت بیمه دی، برنامه شرکت ورود به بازار خرده فروشی است. خرده فروشی از زحمات زیادی برخوردار است؛نوسان کمتر و زحمت بیشتر، اما سود بیشتری دارد.قابل برنامه ریزی بوده و می تواند با یک روند مشخص و قابل پیش بینی رشد نماید.منابع نقد شونده تر،از رسوب و نقدینگی بالا و سود آوری بیشتری برخوردار است. برای این مهم چنانچه زیر ساختهای خوبی در حوزه فن آوری تجهیز شود می تواند مشتریان را به خرید بیمه نامه های غیر حضوری و تحت وب ترغیب نموده و باعث توسعه بازار بیمه شود.

در ارایه خدمات بیمه ای به صورت الکترونیکی تا چه اندازه موفق بوده اید؟

جزء  شرکتهای پیشرو درحذف کارت شخص ثالث بوده ایم.  البته به حذف این کارت انتقاد هایی نیز وارد شده است که چاره ای جز این نیست و جامعه باید به این سمت حرکت کند، هرچند که ممکن است بر فروش ما در کوتاه مدت تأثیرهم بگذارد. در زمینه تجارت الکترونیک برنامه، ساختار مشخص داشته و در این خصوص سخت در حال تلاش هستیم. صنعت بیمه در این زمینه کار جدی و زیر ساختی نکرده و جامع به شدت به دنبال این تسهیل می باشد.

طرح شما برای پیشرفت و پایداری شرکت های بیمه چیست؟

به نظر سرعت تاسیس شرکتهای بیمه در چند سال اخیر بسیار بیشتر از ظرفیت اقتصاد و رشد آن بوده است،؛ بسیاری از شرکتهای بیمه دارای سهم کمتر از ۵%  هستند، یک شرکت بیمه قوی نیز به زیر ساختهای مدرن، اتاق فکر، ساختار مناسب و بحث های این چنینی نیاز دارد، قطعاً هزینه های اداره کردن شرکتهای کوچک بیمه ای( هزینه های ثابت) باعث می شود هر چقدر بیمه نامه های صادره جذاب و کم ریسک باشد، نتیجه نهایی برای سهامداران دلچسب نباشد، راهکار بنده ادغام شرکتهای بیمه ای و تشکیل چند شرکت قوی خصوصی و کار جدی در زمینه های گفته شده جهت توسعه بخشهای عقب افتاده در شرکتهای بیمه می باشد. حوزه های مثل بیمه های عمر، سرمایه گذاری و فن آوری اطلاعات و نهایتاً تربیت نیروی انسانی

رسیدن به این سهم نیازمند تربیت نیروی انسانی است، آیا صنعت بیمه در این حوزه اقدامات خاصی انجام داده است؟

صنعت بیمه در حدود ۱۰ سال پیش با ایجاد شرکت های خصوصی از دل شرکتهای دولتی گسترش یکباره یافت، شرکت های خصوصی بیمه در بدو امر نیز از همان نیروهای قدیمی دولتی استفاده کردند. بطوریکه صنعت بیمه از برنامه های آموزشی قوی در کشور برخوردار نبوده و نیست. شرکت های بیمه ای از فقر نیروی انسانی متخصص رنج میبرند. باید رویکرد متمایزی برای مسائل صنعت بیمه از جمله نیروی انسانی شکل بگیرد. شرکتهای بیمه ای خصوصی که در این رابطه زمان و انرژی لازم را مصروف نمایند.

و باز هم باز می گردیم به ارز، آیا نوسانات نرخ ارز تهدیدی برای شرکتهای بیمه محسوب خواهد شد؟

تأثیر نرخ ارز در صنعت بیمه را می توان از دو منظر بررسی کرد.  نخست اینکه زمانی نرخ ارز افزایش می یابد، عملا ارزش پول ملی کاهش یافته و دارایی های فیزیکی و ارزش جایگزینی سرمایه ای رشد می کند. در ماده ۱۰ قانون بیمه ذکر شده است که هر دارایی باید به ارزش واقعی بیمه شود که در موقع پرداخت خسارت قیمت واقعی آن پرداخت شود. اتفاقی که می افتد سطح تورم اثر مستقیم بر حق بیمه داشته زیرا اثر مستقیم بر روی ارزش دارایی ها دارد و نرخ بیمه نامه ها از روی ارزش سطح بیمه ها محاسبه می شود. زمانی که این ارزش افزایش می یابد، تقریبا به تناسب یک بازه ۶ماهه اثر آن را مشاهده خواهیم کرد.

در ادامه اگر دارایی گران تری را بیمه کنیم قاعدتا باید خسارت بیشتری را متحمل شویم. ولی سهم هزینه های ثابت شرکت های بیمه که نگران آن هستیم، تضعیف شده و نهایتاً همه به نفع صنعت بیمه می شود. ریسک دوم؛ در صدور بیمه نامه هایی که مورد بیمه نامه ارزی است، شرکتهای بیمه به دلیل عدم ثبات در این بازار و عدم وجود ابزارهای هج و مهندسی مالی،نوسانات نرخ ارز مورد پوشش بیمه نمی باشد. از منظر دیگر برخی از ریسکهای جامعه عملاً توسط شرکتهای بیمه پوشش داده نمی شود( نوسان نرخ ارز) و شرکتهای بیمه گر به دنبال پوشش ریسک هستند از این بازار به دلایل عدم ثبات و نبود ابزارهای لازم هج فاندها و … فرار می کنند به نظرم این یک بازار خوب دیگر است که باید برای آن برنامه ریزی شود.

در زمینه پیوند بازار سرمایه و صنعت بیمه چه نظری دارید؟

در تمام دنیا بازارهای مالی رابطه تگاتنگی با هم دارند، متاسفانه به دلیل رویکرد سنتی مدیران ارشد این صنعت که البته با حضور جوان ترها در حال ترمیم می باشد، رابطه صنعت بیمه با بازار سرمایه در حد خرید سهام های بورسی آن هم در حجم ناچیز محدود شده است. بازار سرمایه بسیاری از معضلات صنعت بیمه را می تواند بر طرف نماید و صنعت بیمه نیز در تعمیق و تنوع ابزارهای بازار سرمایه می تواند نقش بسزایی داشته باشد.

به عنوان نمونه اوراق بهادار سازی ریسکهای بیمه ای یک ابزار بسیار خوب برای انتقال ریسکهای بزرگ بیمه ای از شرکتهای بیمه به اشخاص حقیقی و حقوقی ریسک پذیر در قالب اوراق بهادار با سر رسید و قیمت مشخص می باشد. به نحوی که این مکانیسم جایگزین بیمه های اتکایی گردیده و می تواند صنعت بیمه را رقابتی تر و مدرن تر و شاف تر نماید. این پروژه در صنعت بیمه در پژوهشگاه بیمه استارت خورده است ولیکن سرعت اقدامات راضی کننده نیست. هر چند اقداماتی در زمینه راه اندازی هج فاندها و اوراق مشتقه و ابزارهای مهندسی مالی در بورس انجام شده است ولیکن با توجه به عدم استقبال شرکتهای بیمه این ابزارها رونق مناسبی نداشته و به خوبی توسعه نیافته اند.