ابزارهای سرمایهگذاری جدید؛ ناجیان نقدشوندگی در غیاب بورس
افزایش تعداد سرمایهگذاران و نیاز به ابزارهای متنوع، توسعه صندوقها و گواهیهای کالایی را سرعت داد. تجربه اخیر نشان داد این ابزارها میتوانند در شرایط بحرانی جایگزین موقت معاملات سهام شوند.
به گزارش بورس امروز؛ توقف معاملات سهام در پی جنگ، اهمیت تنوع ابزارهای سرمایهگذاری را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرد. در این میان صندوقهای کالایی و گواهی سپرده توانستند بخش بزرگی از نقدینگی بازار را جذب کنند
بازار سرمایه ایران پس از رشدی که در سال 99 و با اقبال شدید سرمایه گذاران تجربه کرد وارد یک دوره حرفه ای تر از منظر تنوع ابزارهای سرمایهگذاری شد، افزایش تعداد سرمایه گذاران با طیف وسیعی از سطح دانش و سرمایه باعث شد تا نیاز به ابزارهای سرمایهگذاری بیش از پیش احساس شود، ابزارهایی برای سرمایه گذاری غیرمستقیم در قالب صندوق های سهامی، اهرمی و بخشی پدیدار شدند و قراردادهای اختیار معاملات نیز امکان پوشش ریسک، معاملات اهرمی و کسب سود از افت بازار را برای علاقمندان به این حوزه فراهم کرد.
علاوه بر ابزارهای حوزه معاملات سهام، در حوزه سرمایه گذاری کالایی نیز شاهد ظهور یا گسترش ابزارهایی مثل صندوق های کالایی و گواهی سپرده بودیم. همین تنوع و گسترش باعث شد تا سرمایه گذاران حقیقی، حقوقی و علاقمندان به حوزه کالا از این ابزارها به شدت استقبال کنند و ارزش معاملات بالا، گواهی بر این ادعاست. ظهور و حضور این ابزارهای سرمایه گذاری، علاوه بر ماهیت و وظیفه اصلی که به عهده دارند، باعث تنوع بخشی به پرتفوی سرمایه گذاران نیز شد و باعث گردید تا اکثر سرمایه گذاران علاوه بر سهام، از ابزارهایی مثل صندوق های کالایی و گواهی سپرده کالایی نیز در پرتفوی خود استفاده کنند تا علاوه بر تنوع بخشی و کاهش ریسک های غیر سیستماتیک، امکان کسب سود از دارایی های مختلف را داشته باشند. شروع جنگ در اسفند ماه و بسته شدن بازار سهام تبدیل به نقطه عطفی برای این ابزارهای حوزه کالا شد و بار دیگر ضرورت تنوع بخشی یا اهمیت نقدشوندگی را به سرمایه گذاران بازار سرمایه گوشزد کرد. در حدود 80 روز توقف معاملات سهام، معاملات گواهی سپرده کالایی و صندوق های طلا و نقره به شدت رونق داشت به طوری که در اردیبهشت ماه شاهد شکست رکورد ورود بیشترین پول حقیقی به این صندوق ها بودیم.
صندوق های نقره گرچه نوپا محسوب می شوند اما از حیث ارزش معاملات و ورود پول، روندی مشابه با صندوق های طلا داشتند. در سمت دیگر صندوق های املاک و مستغلات نیز با توجه به تورم مسکن، در هنگام بازگشایی با استقبال مواجه شدند و توانستند علاوه بر رشد مناسب قیمتی، بخش دیگری از نیاز به نقدینگی را در پرتفوی سهامداران جبران کنند. اما برنده تمام این اتفاقات گواهی سپرده کالایی بود. ابزاری که تا پیش از این زیر سایه صندوق های کالایی قرار داشت اکنون خود به محلی برای سرمایه گذاری مستقیم توسط سرمایه گذاران حقیقی و خرد تبدیل شد و شاهد افزایش شدید ارزش معاملات در این بخش بودیم؛ به طور مثال ارزش روزانه معاملات گواهی سپرده قیر قبل از شروع جنگ حدود یک میلیارد تومان بود و در حال حاضر به بیش از 10 میلیارد تومان رسیده است، در معاملات شمش طلا و نقره نیز افزایش ارزش و تعداد معاملات مشهود بود. در کاتد مس اما ارزش روزانه معاملات از کمتر از 10 میلیارد تومان به بیش از 100 میلیارد تومان نیز رسید و حتی از منظر شدت تغییرات از گواهی سپرده شمش طلا نیز پیشی گرفت.
به طور کلی می توان گفت صندوق های کالایی و گواهی سپرده در این مقطع و در غیاب بازار سهام توانستند بخش زیادی از نقدینگی را به خود جذب کرده و نقدشوندگی پرتفوی سرمایه گذاران را احیا کنند. تجربه اخیر بار دیگر ثابت کرد گسترش و تنوع ابزارهای سرمایه گذاری برای بازار به شدت اهمیت داشته و حتی باعث جذب سرمایه طیف وسیعی از سرمایه گذاران با رویکردهای متفاوت نیز خواهد شد،تنوع بخشی پرتفو،کاهش یا پوشش ریسک و تسهیل مدیریت پرتفو بخشی از فواید این ابزارهاست که در این دوره به خوبی این فواید نمایان شد.
در پایان امیدوارم ابزارهای اختیار معاملات با ایجاد سررسیدهای مختلف عمق بیشتری پیدا کنند تا این ابزار کارآمد برای استفاده استراتژی های گوناگون کارایی بیشتری داشته باشد.
نویسنده : احسان حاجی مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری کیان اندیشان
