ارزش دلاری مشروط بورس
با وجود کاهش شاخص کل و رسیدن ارزش دلاری بورس به حدود ۸۳ میلیارد دلار، پایین بودن ارزش بازار لزوماً به معنای شکلگیری کف پایدار نیست. در شرایط نااطمینانی سیاسی و اقتصادی، ریسکهای سیستماتیک و ضعف اعتماد سرمایهگذاران همچنان عامل اصلی فشار عرضه در بازار محسوب میشوند.
به گزارش بورس امروز؛ در حالی بهمن ماه به پایان رسید که شاخص کل به محدوده 3 میلیون و 800 هزار واحدی رسید. این در حالیست که در اولین روز بهمنماه شاهد شاخص 4 میلیون و 400 هزار واحدی بودیم. هر چند شاهد گزارشات 9 ماهه خوبی از سوی شرکتها بودیم اما فضای پر تنش حاکم بر سیاست و اقتصاد، سبب گردیده فروشندهها در بازار قدرت بیشتری داشته باشند.
هر چند ارزش دلاری بازار به محدوده 83 میلیارد دلار رسیده اما در زمانهایی شاهد ارزش 70 میلیارد دلاری نیز در بازار بودهایم. در اواخر سال 1398 در حالی شاهد کف دلاری کمتر از 70 میلیارد دلار در بازار بودیم که P/E پیش بینی شده برای سال بعد نیز کمتر از 5 واحد بود و به همانند این روزها، سایه پرتنش جنگ و درگیری نیز احساس میشد. اما با این حال در سال بعد شاهد یک رکوردشکنی در بازار بودیم (هر چند که نیمه دوم آن سال به عکس نیمه اول، دوران تلخی برای بازار بود).
در حالی این روزها در بازار به ارزش دلاری بازار نگاهی ویژه میشود که ارزش دلاری پایین، لزوما به تنهایی نشانه کف پایدار برای بازار نیست. در اقتصادهایی با عدم اطمینان بالا، ارزش دلاری بازار بیشتر از آنکه تابع سودآوری شرکتها باشد، تابع ریسک سیستماتیک، انتظارات تورمی مهار نشده و افق مبهم سیاستگذاری میباشد، این سطح از ارزش دلاری را میتوان «کف ارزشی مشروط» دانست. کفی که تنها در صورت کاهش ریسکهای کلان و تثبیت متغیرهای سیاسی میتواند دوام بیاورد.
هر چند همانگونه که بیان شد، با گزارشات مناسب، وضعیت P/E شرکتها بهبود یافته و نرخ ارز کنونی، این نسبت میتواند بسیار جذابتر نیز گردد اما در شرایط پر ابهام سیاسی و اقتصادی، نگرانیهایی از جمله وضعیت فروش مقداری شرکتها، قیمتگذاری دستوری جدید، افزایش هزینهها بر شرکتها (به دلیل رفع قسمتی از کسری بودجه) و موارد مهم دیگری، میتواند از جمله مسائلی باشد که سرمایهگذاران را ترغیب به صبر تا بهبود وضعیت نماید. لذا در این شرایط سرمایهگذاران منتظر قیمتهای جذابتر در سهام میشوند و عملا این فروشندگان میباشند که قدرت غالب بازار را در اختیار خواهند داشت.
در چنین شرایطی، نهادهای حمایتی میتوانند با عملکرد خوب خود و خریدهای به موقع، نقش مفیدی در بازار داشته باشند. هر چند که متاسفانه کمتر شاهد رخ دادن این موضوع میباشیم. حمایتها از چند سهم خاص و معمولا بصورت مقطعی بوده که هر چند در ابتدا سبب کاهش فشار عرضه در بازار میشود اما در ادامه عملکردی متفاوت داشته و به مرور شاهد قدرت نمایی بیشتر عرضهکنندگان میباشیم.
به طور خلاصه میتوان بیان داشت که بازار سرمایه در حال حاضر از منظر دلاری و نسبتهای ارزشگذاری در محدودههای پایینی قرار دارد، اما تبدیل این وضعیت به یک کف حمایتی و پایدار، بیش از هر چیز به کاهش ریسکهای غیراقتصادی و بازسازی اعتماد سرمایهگذاران وابسته است؛ عنصری که بدون آن، حتی جذابترین اعداد نیز میتوانند صرفاً «ارزان اما پرریسک» باقی بمانند.
نویسنده: رسول جاویدی – مدیرسرمایه گذاری سبد داریوش
منبع: شماره 116 نشریه بورس امروز_ اسفندماه
