سید احمد رضویان بیان کرد: سبد محصولات شرکت تولیدی و صنعتی رضویان شامل پروفیل Z، نبشی، ناودانی و تسمه است که با استفاده از دستگاههای خمکاری و پرسکاری تولید میشوند. ضمن اینکه عمده مشتریان محصولات تولیدی ما، سولهسازان هستند و انواع محصولات بر اساس سفارش مشتری در داخل مجموعه تولید میشود.
وی با اشاره به اینکه سنگاندازی سازمانهای دولتی اعم از بیمه، دارایی و مالیات، بزرگترین چالشی است که در سال گذشته با آن مواجه بودیم، عنوان کرد: تا چند سال قبل، ۱۶ هزار تن ورق گرم به عنوان سهمیه مواد اولیه در اختیار شرکت تولیدی و صنعتی رضویان قرار میگرفت و برنامهریزی مشخصی برای تولید خود داشتیم اما متاسفانه در ادامه این سهمیه قطع شد و با مشکلات فراوانی در تامین مواد اولیه که مهمترین عامل در تولید یک محصول است، مواجه شدیم. این مسئله باعث شده است ورق مورد نیاز خود را با قیمت بیشتر از بازار آزاد تهیه کنیم و به دلیل اینکه ماده اولیه کافی در اختیار ما قرار نمیگیرد، تنها با ۲۰ درصد ظرفیت اسمی خود مشغول فعالیت هستیم.
تامین ورق گرم دشوار شده است
مدیرعامل شرکت تولیدی و صنعتی رضویان با تاکید بر اینکه مشخص نیست ورق عرضه شده در بورس در نبود نظارت کافی توسط تولیدکنندگان واقعی معامله میشود و یا واسطهها، مطرح کرد: پروانه بهرهبرداری شرکت ابتدا به نام شخص صادر شده بود. با اعلام اینکه اگر به دنبال خرید ورق از بورس کالای ایران هستید، باید پروانه بهرهبرداری را به نام شرکت تغییر دهید؛ در غیر این صورت سهمیه مواد اولیه شما قطع خواهد شد، پروانه بهرهبرداری خود را پس از بروکراسیهای اداری فراوان به شرکت تغییر دادیم اما متاسفانه با یک سری سنگاندازیها طی این مسیر مواجه شدیم و در نهایت سهمیه ورق مجموعه قطع شد. از طرفی، قیمت ورق در بازار آزاد دائما در حال تغییر است و نوسان نرخ ارز بر آن تاثیر مستقیم میگذارد. معامله ورق در بورس کالای ایران نیز با رقابت همراه است و بر همین اساس میتوان گفت تامین ورق چه از بازار و چه تالار صنعتی بورس به سختی انجام میشود.
رضویان در خصوص معضل افزایش قیمت برق واحدهای تولیدی، اظهار داشت: کارخانه ما از دو سالن مجزی تشکیل شده است که در کمال تعجب، اداره برق اعلام میکند برق یک سالن بر اساس تعرفه دولتی و برق سالن دیگر به صورت آزاد محاسبه میشود! دقیقا این معضل، یکی از همان سنگاندازیها در مسیر تولید است که پیشتر به آن اشاره شد. ما چندین بار به اداره برق اعلام کردهایم که در هر دو سالن مشغول تولید هستیم و برق آنها باید بر اساس تعرفه دولتی محاسبه شود اما تا به امروز، متاسفانه هیچ توجهی به این درخواست ما نشده است. باید توجه داشت که اگر قیمت برق مصرفی مجموعه افزایش پیدا کند، چارهای جز افزایش قیمت تمامشده محصولات خود نخواهیم داشت و این مسئله در نهایت به ضرر مصرفکنندگان تمام خواهد شد.
وی با بیان اینکه تعداد نیروی انسانی شاغل در مجموعه به یک پنجم کاهش یافته است، تصریح کرد: افزایش هزینههای تولید باعث شده است نیروی انسانی مورد نیاز خود را از ۲۵ نفر به پنج نفر کاهش دهیم و در یک شیفت کاری از ساعت ۷ تا ۱۶ مشغول بهکار هستیم. استفاده از دستگاههای برش و پرس در واحدهای تولیدی، نیازمند نیروی انسانی ماهر و آموزش دیده است و متاسفانه طی ماههای اخیر، با افت چشمگیر نیروی انسانی متخصص در این زمینه مواجه هستیم؛
مدیرعامل شرکت تولیدی و صنعتی رضویان تصریح کرد: دستگاههای موجود در خط تولید مجموعه، ساخت کشورهایی مانند روسیه، ژاپن، سوئیس و انگلستان است و تامین قطعات یدکی اصلی، معضلی است که در این زمینه با آن روبهرو هستیم. تحریم باعث شده است که نتوانیم قطعات یدکی مورد نیاز را وارد کنیم و به ناچار یک قطعه را چندین مرتبه تعمیر و از آن استفاده میکنیم.
سرمایهگذاری برای هیچ و پوچ!
رضویان با اشاره به اینکه سرمایهگذاری در تولید با وجود معضلات فوق معنایی ندارد، گفت: در سالهای گذشته، هزینههای تولید یک محصول با فروش و درآمد حاصل از آن همخوانی داشت و تولیدکنندگان میتوانستند نیمنگاهی نیز به سودآوری داشته باشند. در حال حاضر هزینههای تولید به قدری افزایش یافته است که نه تنها با فروش و درآمد حاص از آن همخوانی ندارد بلکه ممکن است با ضرر و زیان نیز همراه شود. وضعیت بازار به نحوی است که تولیدکننده باید کالای تولیدی خود را چند برابر قیمت بفروشد تا هزینههای مرتبط با تولید آن سربهسر شود؛ در حالی که مشخص نیست مشتری آن در بازار وجود داشته باشد و بتواند نقدینگی لازم جهت خرید این کالا را فراهم سازد.
وی در پاسخ به سوال مبنی بر اینکه شرایط تولید در سال ۱۴۰۲ را چگونه ارزیابی میکنید، خاطرنشان کرد: اگر شرایط مثل قبل ادامه پیدا کند، تولید روزبهروز دشوارتر خواهد شد. این مسئله، برخلاف شعار و وعده مسئولان مبنی بر حمایت از تولید است و متاسفانه سازمانها و ادارات ذیربط، هیچ همکاری با تولیدکنندگان بخش خصوصی ندارند. بانکها و موسسات مالی به اسم حمایت از تولید و با هدف پرداخت وام، دام بزرگی برای تولیدکنندگان پهن کردهاند که ممکن است به قیمت از دست رفتن تمامی دارایی آنها که همان کارخانه است نیز تمام شود.
این تولیدکننده پروفیل فولادی در پایان یادآور شد: استرس و اضطراب ناشی از اینکه با وجود این مشکلات، آیا همچنان میتوان به تولید و آینده آن امیدوار بود، شرایط ادامه فعالیت تولیدکنندگان را دشوار ساخته است. حدود چهار دهه است که در عرصه تولید به امید اشتغالزایی و سودآوری بیشتر فعالیت میکنیم اما متاسفانه نه تنها شرایط برای رشد تولید و درآمدزایی فراهم نشده است بلکه همواره بر چالشهای موجود در این مسیر نیز افزوده میشود و ما از هدف واقعی خود دورتر میشویم.
