به گزارش بورس امروز، صالحآبادی پس از سکانداری بانک مرکزی در یکی از توفانیترین بازههای زمانی (۱۴ مهر ۱۴۰۰ تا ۸ دی ۱۴۰۱) و با سابقه هشتساله و با قرارگیری در رأس سازمان بورس و اوراق بهادار (۱۳۸۵ تا ۱۳۹۳) و پیشینه هفتساله مدیرعاملی (۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰) در بانک توسعه صادرات ایران، حالا مسئولیت یک هلدینگ بزرگ بورسی را عهدهدار شده است.
گرچه منتقدان عملکرد او در بانک مرکزی بر این موضوع تاکید دارند که صالحآبادی نرخ دلار آمریکا را از محدوده ۳۰هزار تومان تحویل گرفت و در نهایت با دلار ۴۲ و ۴۳ هزار تومانی، از این پست استعفا داد. اما همین استعفا نشان داد که مهار تاختوتاز افسارگسیخته دلار در آن بازه زمانی ۱۵ماهه بهویژه در ماه پایانی تا چه اندازه دشوار و با توجه به عوامل فراتر از سیاستگذاری، نظارت و کنترل بانک مرکزی، چهبسا ناممکن بوده است. زیرا تنها در طول دو ماه پس از استعفای صالحآبادی، دلار یک جهش ۱۰هزار تومانی را تجربه کرد.
افت شدید ارزش پول ملی که به گفته کارشناسان، بهواسطه بالا بردن ارزش ریالی درآمدهای ارزی دولت، تا حدودی کسری بودجه سالانه را جبران میکند، در عین حال خسارات بسیاری اقتصاد کشور ازجمله بخشهای تولیدی و بهویژه تولیدات غیرصادراتی یا کمتر صادراتی وارد میکند. از سوی دیگر، باید در نظر داشت؛ حفظ ارزش داخلی و خارجی پول ملی کشور که در زمره وظایف بانک مرکزی ذکر شده، تنها متأثر از سیاستهای اعتباری و پولی این نهاد ناظر نیست، بلکه تابعی از سیاستهای کلی اقتصادی و ناشی از شاخصهای متعددی مانند کسری تجاری (عقبماندگی درآمد صادرات غیرنفتی از واردات)، ناترازیهای ارزی، جا ماندن درآمدهای ارزی از ارقام بودجه، تفاوت نرخ تورم در داخل با خارج از کشور، واردات غیررسمی (قاچاق)، ارزبری بالای تولید، امنیت پایین سرمایهگذاری، مشقت کسبوکار و… است.
اما فارغ از نوسانات نرخ ارز در ماه پایانی ریاست صالحآبادی بر بانک مرکزی، نگاهی به کارنامه او در مدت ۱۵ ماه تصدی مسئولیت این بانک نشان میدهد که در این مدت، اقدامات قابل توجهی را در زمینه کنترل رشد نقدینگی، انضباط بخشی به عملکرد بانکها ازطریق اقداماتی مانند کنترل رشد ترازنامه، فناوریهای نوین، حکمرانی ریال، اجرای کامل قوانین کلیدی ازجمله قانون چک، ارتقای شمولیت مالی، افزایش و بهبود تسهیلات پرداختی شبکه بانکی، تقویت وصولی های ارزی و… انجام داده است.
همانطور که اشاره شد صالحآبادی علاوه بر ریاست ۱۵ماهه بر بانک مرکزی به مدت ۷ سال نیز مدیرعامل بانک توسعه صادرات بوده، اما سابقه حضور و تاثیرگذاری او در بازار سرمایه کشور بهمراتب بیشتر از بازار پولی و بانکی کشور است. صالحآبادی پیش از ریاست هشتساله بر سازمان بورس و اوراق بهادار که از سال ۸۵ بهعنوان اولین رئیس این سازمان با ساختار جدید شروع شد، ۲ سال سابقه فعالیت بهعنوان دبیر کل سازمان کارگزاران بورس (مطابق قانون قبلی) و ریاست تالار منطقهای کرج را در کارنامه خود داشت. او در دوران گذار از سازمان قدیم بورس به ساختار جدید آن و اجرای قانون بازار اوراق بهادار با شاکله و ارکان متفاوت از قبل در سال ۸۴ ، نقش اصلی را ایفا کرد.
ایفای نقش در تأسیس سازمان بورس و اوراق بهادار و بورسهای چهارگانه، تأسیس شرکت سپردهگذاری مرکزی، تأسیس کانونها، خروج بازار از تکمحصولی و ظهور انواع اوراق بهادار و ابزارهای مالی جدید، زمینهسازی برای عرضه اولیه سهام شرکتهای دولتی و مشمول اصل ۴۴ مانند فولاد مبارکه، ملی مس، مخابرات، بانکهای ملت، صادرات و تجارت، بیمهها، پالایشگاهها و…، راهاندازی معاملات آنلاین، افزایش حجم معاملات و بازشدن درهای بازار سهام، انتشار اطلاعات مهم شرکتها در زمانی سریع و ساختاری استاندارد از طریق کدال، رتبهبندی شرکتهای کارگزاری و راهاندازی انواع صندوقها و صکوک، ایجاد شرکتهای مشاوره و سبدگردان، رشد قابل توجه تامین مالی و افزایش سرمایه ها، راه انداز کمیته فقهی سازمان بورس، ورود محصولات جدید به بورس کالا و تاسیس فرابورس و بورس انرژی، رشد درصد سهام شناور آزاد شرکتها، تاسیس انجمن مالی اسلامی و… از جمله اقدامات صالحآبادی در این دوران بود.
از این رو، حضور صالحآبادی در رأس شرکت گروه مدیریت سرمایه گذاری امید که دارای چندین شرکت بورسی وغیربورسی در حوزه صنعت، معدن، بازرگانی، بازار سرمایه و خدمات مالی برتر، نفتوگاز و انرژی بوده و نقش بسیار با اهمیتی در ارزشآفرینی، رشد اقتصادی و اشتغال کشور بهویژه در استانهای مرزی به عهده دارد، میتواند به افزایش کیفیت استانداردهای بورس، ارتقا و اصلاح قوانین و مقررات، افزایش تعامل دو بازار پول و سرمایه، تقویت بدنه بورس و رشد ضریب نفوذ بازار سرمایه در دولت و حاکمیت بینجامد.
بر این اساس، انتظار میرود؛ رشد و توسعه شرکت امید که با نماد «وامید» در بورس شناخته میشود، با بهرهگیری از تجارب و توانمندیهای صالحآبادی، تسریع و تسهیل شود و شاهد بهینهسازی پرتفوی این شرکت در دوره مدیریت صالحآبادی باشیم.
