سخنگوی کمیسیون سیاست خارجی مجلس: سفر انریکه مورا و امیر قطر را به فال نیک میگیریم/ هیئت ایرانی به وین برمیگردد
برجام در پلهی آخر با سفر انریکه مورا و امیر قطر به ایران صحبتها حاکی از گشایش در مذاکرات پیش روی ایران و 4+1 دارد و این در حالی است که مذاکرات در دو ماه اخیر متوقف شده است.
در این خصوص محمود عباس زاده به خبرنگار جماران گفت: ما تا آخرین روز مذاکره در ۷۰،۸۰ درصد موارد شفاها با طرف مقابل چه در مورد تحریمها چه در مورد فعالیتهای هستهای یا نحوه نظارت به توافق رسیدیم. هر چند به آن مرحله که به پیش نویس تبدیل شود نرسیدیم، ولی روی هم رفته از مجموع ثبت مذاکرات طرفین این برداشت می شود که در ۷۰،۸۰ موارد به توافق رسیدهایم.
وی افزود: در ۵ ،۶ مورد ما معتقدیم که باید تکلیف اینها مشخص شود. اعتقاد داشتیم حریف نباید کاری کند که ساختار تحریم حفظ شود. این مستلزم آن بود که تکلیف چند موضوع مشخص و اصرار داشتیم این موضوع اتفاق بیفتد. در مراحل آخر، غربیها به ویژه آمریکاییها متأسفانه حسن نیت و جدیتی که از آنها انتظار داشتیم را نداشتند و چون آنها برای مذاکره و توافق پیش قدم شده بودند، جمع بندی ما این بود که اینها عمدا این کار را میکنند. یعنی ژست یا پوزیشن بازی بهمزنی میگیرند تا از ما امتیاز بیشتری بگیرند. از سویی مجلس نظرش این بود که دولت بایستد و به هیچ وجه از خطوط قرمزی که تعیین شده و آن خطوط قرمزی که منطبق بر منافع ملی ما است کوچکترین تخطی صورت نگیرد. حتی اگر توافق ایجاب کند که از خط قرمز عبور کنیم، ما از از توافق صرف نظر میکنیم؛ اما از خطوط قرمز عبور نمیکنیم.
نمیخواهیم بیانیه الجزایر تکرار شود
وی ادامه داد: ما با جدیت و حسن نیت توافق را دست یافتنی میدانیم و در آن راستا حرکت میکنیم، اما از خطوط قرمز که منافع ملی ماست به هیچ وجه عبور نمیکنیم و مجلس اصرار دارد که کاری نشود که در دهههای آتی برای نسلهای آینده مستندی وجود داشته باشد که به استناد آن حق ملت ایران را ضایع کند؛ بدین معنا که خدای ناکرده یک بیانیه الجزایر دیگر تکرار نشود که حقوق ملت ایران ضایع شود. مجلس کاملا این قضیه را رصد میکند. ما به دنبال نتیجه خوب هستیم.
سفر انریکه مورا و امیر قطر را به فال نیک میگیریم
محمود عباسزاده در خصوص سفر انریکه مورا و امیر قطر به ایران گفت: این سفرها قابل پیشبینی بود. آنها با دست پس میزنند و با پا پیش میکشند. اینکه تهران کانون رایزنیهای سیاسی شده را به فال نیک میگیرم.
هیئت ایرانی به وین برمیگردد
وی افزود: اگر حریف حسن نیت و جدیت داشته باشد، هیئت ایرانی به وین برمیگردد.
امروز دو راه وجود دارد تثبیت برجام یا اصلاح برجام
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی از استراتژی ایران نیز گفت: من شخصا معتقدم در این دور مذاکرات ۳ استراتژی بیشتر نمیتوانیم داشته باشیم؛ به سمت لغو برجام یا تثبیت برجام یا اصلاح برجام میرویم. برای لغو برجام بهترین زمان همان موقع بود که آمریکاییها خارج شدند ما میتوانستیم از لحاظ حقوقی آن تفاهم را ملغا کنیم تا درگیر تبعاتش در دهههای آینده نشویم؛ تبعاتی که قابل تشبیه به بیانیه الجزایر باشد.
وی افزود: بهترین زمانش این بود که دولت روحانی این کار را نکرد. مجلس هم آن زمان یا سکوت و یا همراهی کرد، به نظرم این خطای راهبردی آن دوره بود. امروز هم دو راه وجود دارد؛ تثبیت برجام یا اصلاح برجام. من اعتقاد دارم در این مرحله با توجه به اینکه دسته بالا را داریم. یعنی پس از اجرای قانون مصوب مجلس ما بخشی از دستاوردهای از بین رفتهی دوران اجرای یک طرفه برجام را خوشبختانه جبران کردیم و برگههای خوبی برای بازی داشتیم. اعتقاد داشتیم ما در این دور مذاکرات فرصت اصلاح و امضای برجام کم نقص و منطبقتر با منافع ملی بود و امروز هم است، زیرا چیزی امضا نشده است.
این نماینده مجلس تصریح کرد: مجلس باید در این مورد پیش قدم شود و منفعل عمل نکند کاری که آذر ۱۳۹۹ کرد و همان قانون باعث شد غربیها پای میز مذاکره بیایند. من اعتقاد دارم آن فرایند فعالیت کنش و واکنش پارلمانی را مجلس ادامه بدهد زیرا مجلس خانه ملت و در رأس امور است و در رأس امور بودنش را در پروندههای خاص نشان بدهد.
زندگی مردم را به عمل، برخوردها و تحلیلهای بد گره زدهاند
عباسزاده مشکینی در پاسخ به این سوال که آیا بهتر نیست تکلیف برجام زودتر مشخص شود زیرا زندگی مردم به آن گره خورده، گفت: خیر، ذاتا گره نخورده بلکه عمل، برخوردها و تحلیلهای بد گره زده است و ما تلاش می کنیم گره نخورد. به همین خاطر من ۶ ماه قبل از سال زمانی که دولت پیش نویس بودجه سال ۱۴۰۱ را طرح میکرد، گفتم دولت و مجلس عزم بودجه سال ۱۴۰۱ و بدون توجه به نتیجه مذاکرات ببندند. به نظرم کشور مسائل زیادی دارد که یکی هم برجام است، اما نباید در صدر مسائل قرار می گرفت. این خطای راهبردی دولت حسن روحانی بود که آب مردم هم را به برجام گره زد. اصولا نباید این گره زدن ها وجود داشته باشد.
