بهار دلکش؟

 محمدحسین نیاتی مدیر سرمایه گذاری صندوق سرمایه گذاری ذوب آهن نوویرا | ریزش فرسایشی و خروج سرمایه‌­گذاران حقیقی از بازار و وضعیت بحرانی تا خرداد ماه سال جاری ادامه یافت و اگر رشد قیمت‌­های جهانی در کنار تحولات داخلی نظیر توجه جدی­تر به عرضه محصولاتی نظیر سیمان در بورس کالا نبود و اگر قیمت ارز پس از انتخابات ریاست جمهوری و تیره و تار شدن چشم‌­انداز مذاکرات هسته‌­ای به یاری سودآوری شرکت‌­ها در فصول ابتدایی سال جاری نمی­‌شتافت، چه بسا بازار به بهانه کمبود گاز و قطعی برق و تعطیلی خطوط تولید واحدهای صنعتی به روند نزولی خود ادامه می­داد.

با این حال مجموعه عوامل ذکر شده، افزایش درآمد و سودآوری شرکت­‌ها را به دنبال داشت و به مثابه مرهمی بر جراحت‌­های وارده بر بازار سرمایه، منجر به رشد شاخص کل این بازار از کانال 1 میلیون واحد تا 1 میلیون و پانصد و هفتاد و پنج هزار واحد گردید.

وضعیت فعلی

در حال حاضر با بالا رفتن وزن موفقیت مذاکرات هسته­ای و رفع تحریم­ها، شاهد کاهشی شدن روند نرخ ارز هستیم. از سوی دیگر افزایش هزینه­های تولید در اکثر شرکت­ها خود را در کاهش حاشیه سود فصل پاییز که طی گزارش­های نه ماهه منتشر گردید، به نمایش گذاشت. لذا بازار دو محرک رشدی خود را تا حدودی از دست رفته می‌­بیند.

از سوی دیگر دولت لایحه بودجه سال 1401 را جهت بررسی و تصویب به مجلس ارسال کرد که حواشی آن از جمله افزایش نرخ گاز سوخت صنایع، آینده تخصیص ارز ترجیحی و وضع مالیات بر صادرات مواد خام و نیمه خام برای بازار سرمایه حاصلی جز سرخی نقشه بازار نداشته است.

بسته‌­های پیشنهادی دولت برای حمایت از بازار و تعدیل تصمیمات بودجه­ای و اقدامات حمایتی سازمان بورس نیز تاکنون تاثیری بر رفع ابهامات و نگرانی سرمایه­‌گذاران و ترغیب آنان به ورود مجدد به بازار نداشته است. سرکنگبین صفرا فزوده و ماحصل آنکه شاخص کل بازار در کانال یک میلیون و دویست هزار واحد آرام گرفته است.

بهار دلکش؟

با این اوصاف سوال اصلی هر فعال بازار این است که چه باید کرد؟ و آیا چشم امید به آینده باید دوخت؟ برای پاسخ به این سوالات بهتر است بار دیگر وضعیت موجود را مرور نمود. توافق سیاسی اقتصادی چنانچه انجام پذیرد به کاهش هزینه­های ناشی از تحریم برای کلیت اقتصاد از جمله شرکت­ها منجر می‌­شود. هر چند نرخ ارز به سطوح پایین­تر دست خواهد یافت، اما ورود تکنولوژی و توسعه فنی شرکت‌­ها سرعت خواهد گرفت.

قیمت‌­های جهانی اگر در سطوح فعلی با ثبات باشند، درآمد ارزی شرکت­‌های کامودیتی محور از سال جاری فزونی می‌­گیرد و به تبع آن سودآوری آن­ها افزایش می‌­یابد. حذف ارز 4200 تومانی به رشد درآمدهای شرکت­های مربوطه خواهد انجامید.

در بطن بودجه سال 1401 نشانه‌­هایی از ادامه شرایط تورمی در صورت عدم اصلاحات اساسی اقتصادی نهفته است و این مسئله نیز به رشد توامان درآمدها و هزینه­های شرکت‌­ها منجر می­گردد. در مجموع می‌­توان نتیجه گرفت که اوضاع بازار به وخامتی نیست که رفتارهای اخیرمعامله‌­گران بازار می­نماید و رفع شدن بیش واکنش بازار به تحولات منفی در آینده محتمل خواهد بود.

شاید سهام­داری و حفظ سبد سرمایه­‌گذاری (البته با لحاظ اصل احتیاط) تا بهار آینده و فرارسیدن فصل مجامع را بتوان انتخابی معقول دانست. شاید بهاری دلکش در پس سردی زمستان به انتظار نشسته باشد و سرها به زودی از گریبان خارج گردد.