امید در واگذاری های بانکی

هلدینگ چندرشته ای امید با ارزش بازاری ۱۵۳هزار و ۷۲۰ میلیارد ریال،   ۶٫۰۸ درصد از ارزش کل بازار سرمایه را در اختیار دارد. در حال حاضر  شرکتهای تابعه این هلدینگ در تولید محصولات مختلف زنجیره فولاد، صنایع نفت، انرژی، سیمان و ساختمان و خدمات مالی در بازارهای داخلی و صادراتی فعالیت دارند.

در این میان افزایش نرخ ارز، رشد سهم بخش معدن و صنایع معدنی در تولید ناخالص ملی، دشواری ورود رقبا به صنایع معدنی از جمله فرصت هایی بود که در اختیار این شرکت برای کسب سودآوری در سال مالی مزبور قرار گرفت. اما با توجه به سهامداری بانک سپه در این مجموعه، این هلدینگ در راستای اجرای قانون رفع موانع تولید، موظف به خروج از بنگاه داری است.

در این راستا حسنعلی قنبری مدیر عامل هلدینگ چندرشته ای امید در بیان سیاست های واگذاری شرکت های تابعه این مجموعه اظهارداشت: از آنجاکه بیش از ۷۰ درصد سهام شرکت سرمایه گذاری امید متعلق به بانک سپه است و همچنین ۲۰ درصد از سهام صندوق های بازنشستگی را دارا است. لذا  سیاست ها بر واگذاری  اغلب این سهام است و در شرکت سرمایه گذاری امید به دنبال اجرای این سیاست ها هستیم. چرا که در سال های اخیر بانک ها مکلفند با واگذاری سهام شرکت های زیرمجموعه خود از بنگاه داری خارج شوند. گفتنی است به دلیل سرمایه گذاری های گسترده بانک سپه در صنایع مختلف هم اکنون سهم این بانک در اغلب صنایع بالاست و مسولیت واگذاری این بخش از سهام بانک سپه که در بورس معامله می شوند با گروه سرمایه گذاری امید است.

از سویی دیگر در سرمایه گذاری امید مشارکت بالایی در سایر صنایع داشته ایم به ویژه در صنعت سیمان، بطوری که در حال حاضر بیش از ۱۵ درصد از سهام شرکت های موجود در صنعت سیمان را در اختیار داریم. در شرکت های فولادی نظیر گل گهر و گهر زمین نیز درصد مشارکت ما بالاست.

به گفته قنبری؛ این نمونه ای از حضور شرکت سرمایه گذاری امید در صنایع سیمان و فولاد است. تا پیش از این بخش خصوصی سهم چندانی در این صنایع نداشته است.

وی ادامه داد: در حال حاضر در میان شرکت های چند رشته ای فعال در بورس، سرمایه گذاری امید بالاترین ارزش بازار را دارد چراکه در گذشته فعالیت های قابل توجهی در این زمینه انجام شده است که هم اکنون نتایج آن را شاهد هستیم.اما این تکلیف دولت است که آن بخش از سهام شرکت های بورسی متعلق به بانک سپه از طریق شرکت سرمایه گذاری امید در بورس واگذار شود.ولی این نکته را باید توجه داشت که واگذاری به هر قیمتی انجام نخواهد شد، یعنی ما بر روی بلوک شرکت های زیرمجموعه خود بر اساس NAV قیمت گذاری کرده ایم که باتوجه به آن در بورس اقدام به فروش خواهیم کرد.

مدیرعامل هلدینگ چندرشته ای امید در خصوص شیوه واگذاری سهام شرکتهای تابعه این مجموعه اظهار داشت: سرمایه گذاری امید در ابتدا اقدام به واگذاری عمومی سهام شرکت های قابل واگذاری در بورس خواهد کرد که اگر برای این بلوک ها در بورس مشتری مناسبی پیدا شد و اهلیت مشتری اثبات شود، قطعا این واگذاری انجام می شود.

وی ادامه داد: اما اگر این امر محقق نشود یعنی مشتری برای بلوک ها با شرایط تعیین شده نقد و اقساط پیدا نشود، برنامه شرکت بر این است که بلوک عمده را به صورت بلوک های خردتر واگذار کند. در نهایت حتی اگر این استراتژی هم به نتیجه نرسد، سرمایه گذاری امید راهکار سومی را در پیش خواهد گرفت.

به گفته وی؛ در راهکار سوم “وامید” شرکت تلاش می کند تا عرضه سهام زیرمجموعه مورد نظر را بصورت عرضه جزیی و در چندین مرحله انجام دهد. از این رو به نظر می رسد شرکت سرمایه گذاری امید برای واگذاری سهام متعلق به بانک سپه در بورس مصمم است.

وی با بیان اینکه شرکت سرمایه گذاری امید نیز در دستور کار واگذاری قرار دارد، ادامه داد: چراکه ۷۰ درصد از سهام این شرکت متعلق به بانک سپه است و این بانک قصد دارد در صورت حاضر شدن مشتری و اثبات اهلیت خرید وی تمام این ۷۰ درصد را یکجا واگذار کند.

وی در پاسخ به این سوال که با توجه به برنامه های شما در تکمیل زنجیره فولاد، آیا این واگذاری تداخلی با بحث واگذاری شرکت های تابعه “وامید”ندارد؟، گفت: سیاست تکمیل زنجیره ارزش فولاد، یک استراتژی بخشی در سرمایه گذاری امید محسوب می شود یعنی در حال حاضر ما تمام زنجیره فولاد را در اختیار نداریم، در واقع خود  شرکت های فولادی زیرمجموعه سرمایه گذاری امید تمایل دارند که در بخش فولاد از معدن تا مصرف کننده را تحت پوشش قرار دهند. ما در جهت افزایش بهره وری و افزایش سودآوری در تلاشیم تا تمام مجموعه فولاد از اکتشاف تا انتها در زیرمجموعه های فولادی سرمایه گذاری امید انجام شود.

قنبری همچنین ادامه داد: هیچ گاه به صلاح نیست که سنگ آهن استخراج شده را صادر کنیم و مابه ازای آن ورق فولادی را وارد کنیم.

به گفته مدیرعامل سرمایه گذاری امید در حال حاضر تکمیل زنجیره ارزش نه تنها در بخش فولاد بلکه در سایر صنایع مانند پتروشیمی ها نیز در حال پیگیری است. همچنین در بخش سنگ آهن نیز با سرمایه گذاری های انجام شده در شرکت هایی نظیر چادرملو، گل گهر و گهر زمین شاهد آن هستیم که از استخراج سنگ آهن تا تولید فولاد آلیاژی در این صنعت انجام می شود که بخش قابل ملاحظه ای از تولیدات در داخل مورد استفاده قرار می گیرد.

وی در برابر این سوال که پتانسیل شرکت سرمایه گذاری امید در رشد سودآوری از محل افزایش نرخ ارز چگونه بوده است،اظهارداشت: افزایش نرخ ارز برای شرکت های معدنی که صادرات محور هستند منفعت بالایی دارد چراکه این شرکت ها مواد معدنی را با نرخ های بالاتر صادر کرده و با رشد سودآوری روبرو می شوند. از سویی دیگر اما با افزایش نرخ ارز و بالا رفتن تورم، شرکت های معدنی نیز شاهد رشد قیمت ها در حوزه خدماتی از قبیل حمل و دستمزد خواهند بود.

قنبری معتقد است: در مجموع افزایش نرخ ارز برای شرکت های معدنی می تواند پتانسیل رشد خوبی را فراهم کند چرا که تاثیر نرخ ارز در بعد درآمدی شرکت های معدنی قابل توجه تر از بعد هزینه ای این شرکت ها است.