از اتلاف تا بهرهبرداری؛ تحول در مدیریت گازهای مشعل ایران
به گزارش بورس امروز؛ در دهههای گذشته، شعلههای «گازهای مشعل» یا فلر، نه تنها نمادی از اتلاف منابع انرژی در میادین نفتی ایران بودند، بلکه پیامدهای زیستمحیطی سنگینی نیز بر محیط زیست تحمیل میکردند. این گازهایی که در فرآیند استخراج نفت تولید میشوند، در صورت نبود زیرساختهای جمعآوری و فرآورش، به ناچار سوزانده میشدند؛ اقدامی که به معنای از دست رفتن فرصت تأمین سوخت نیروگاهها، خوراک پتروشیمیها و ارزآوری از طریق صادرات بود.
تحول در سیاستهای انرژی: تمرکز بر جمعآوری
در سالهای اخیر، با تغییر اولویتهای وزارت نفت و قرارگیری در قالب برنامه هفتم پیشرفت کشور، رویکرد مدیریت گازهای همراه از «سوزاندن» به «بهرهبرداری» تغییر یافته است. هدف کلان این برنامهریزی، رساندن میزان جمعآوری گازهای فلر به حدود ۱۶ میلیارد مترمکعب در سال است. این هدف از طریق توسعه واحدهای انجیال (LNG)، احداث تأسیسات فرآورشی و بهسازی پالایشگاههای گازی دنبال میشود.
آمارها نشاندهنده پیشرفت قابلتوجهی در این مسیر است. پیش از استقرار دولت چهاردهم، روزانه حدود ۷ میلیون مترمکعب از گازهای مشعل در مناطق مختلف نفتخیز کشور جمعآوری میشد، اما با پیشرفت پروژههای زیرساختی، این رقم اکنون به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب در روز رسیده است.
چالش باقیمانده: شکاف میان تولید و جمعآوری
با وجود این پیشرفت، هنوز فاصله زیادی میان تولید گاز همراه و میزان جمعآوری آن وجود دارد. برآوردها نشان میدهد روزانه حدود ۸۰ میلیون مترمکعب گاز همراه نفت در کشور تولید میشود که از این میان، بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون مترمکعب همچنان به دلیل محدودیتهای زیرساختی در مشعلها سوزانده میشود. با این حال، برنامهریزیها نشان میدهد که با تکمیل پروژههای در دست اجرا، امکان کاهش میزان گاز سوزاندهشده تا حدود ۳۵ میلیون مترمکعب در روز وجود دارد.
