بررسی دخل و خرج دولت نشان می‌دهد که بودجه عمرانی سال جاری 62 هزار میلیارد تومان در نظر گرفته شده است و این رقم در مقایسه با تورم موجود به گونه ای است که کارشناسان اقتصادی تعبیر مظلوم ترین بخش بودجه کشور را برای آن بکار می‌برند.

سید محمود حسینی مدیر عامل و رییس هیات مدیره شرکت عمران و مسکن آباد دی در گفتگو با خبرنگار بورس امروز عنوان کرد: روزگاری بود که برخی می‌گفتند اگر روزی تحریم‌ها بازگردد، صنعت ساخت و ساز کمترین آسیب را می‌بیند. حالا آن روز فرا رسیده ولی پیش بینی‌ها درست از آب در نیامده است. نگاهی به شرایط ساخت و ساز در کشور نشان می‌دهد که رکود و تبعات حاصل از تحریم‌ها این صنعت را نیز زمین گیر کرده و این سونامی هم خریدار و هم فروشنده را در بر گرفته است،اما نباید فراموش کرد یکی از راه‌های دولت برای ایجاد اشتغال هدایت بودجه‌ های عمرانی به این بخش است.

وی افزود:نگاهی به بودجه عمرانی سال ۹۷ حاکی از آن است که این بودجه حدوداً یک بیستم  بودجه های مصوب در سال‌های گذشته را شامل می‌شد، به طوری تنها بخش اندکی از نیازهای عمرانی کشور را جواب داد. حال در فصل تدوین بودجه و در شرایط موجود و با توجه به تورم حاکم بر اقتصاد از یک سو و اعمال تحریم‌های مجدد از سوی دیگر به نظر نمی‌رسد که شاهد سناریوی تازه برای ایفای نقش جدید در بودجه ۹۸ باشیم.

مدیر عامل و رییس هیات مدیره شرکت عمران و مسکن آباد دی خاطرنشان کرد: بررسی دخل و خرج دولت نشان می‌دهد که بودجه عمرانی سال جاری ۶۲ هزار میلیارد تومان در نظر گرفته شده است و این رقم در مقایسه با تورم موجود به گونه ای است که کارشناسان اقتصادی تعبیر مظلوم ترین بخش بودجه کشور را برای آن بکار می‌برند. جالب آنجاست که حتی این میزان نیز  فقط روی کاغذ ثبت شده  و عملاً در بهترین شرایط ۵۰ درصد آن محقق و مابقی به نفع هزینه‌های جاری قربانی خواهد شد. بنابراین بودجه عمرانی سال ۹۸ به مانند سال ۹۷ نیز در مقایسه با رشد تورم کشور، بسیار ناچیز بوده و نمی تواند این حجم تورم در بخش های مختلف مربوط به عمران کشور جبران کند. نتیجه این امر تحت الشعاع قرار گرفتن فعالیت های عمرانی، صنایع وابسته به آن و به حداقل رسیدن این گونه فعالیت‌هاست.

وی در ادامه اضافه کرد: همانگونه که شاهد هستیم در حال حاضر فعالیت های عمرانی کلان کشور در بهترین حالت در جا زده و در بخش ساخت و ساز نیز کاهش صدور پروانه‌های ساخت گواهی درستی این مطلب است. حتی رشدی قیمتی که اخیراً در بازار مسکن به وجود آمده خبر خوبی برای این بازار نیست چرا که بازار مسکن تابع عرضه و تقاضا بوده و این افزایش قیمت موجب کاهش معاملات می‌شود. فراموش نکنیم که در همه کشورهای جهان توجه به بودجه عمرانی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است  و این  اعتبارات نه تنها موجب رونق اقتصادی و بهبود شرایط معیشتی کشورها می‌شود بلکه توسعه زیرساخت‌ها را نیز به دنبال خود دارد. همچنین تغییر جهت سازندگان به سمت ساخت مراکز تجاری و رشد بی‌رویه آن نیز نتوانست مشکلات این بخش را مرتفع کند.

حسینی یادآور شد: در حال حاضر به دلیل افزایش این واحدها، قیمت ها آنها نمی تواند جوابگوی هزینه سازندگان باشد و دیر نخواهد گذشت این واحدها نیز به سرنوشت خانه های خالی در کلان شهرها دچار شوند. اگرچه برخی از کارشناسان عقیده دارند که با نزدیک شدن سال جدید ممکن است، تغییرات  اندکی در قیمت های این بخش دیده شود اما با توجه به تورم و گرانی بازار از یک سو و خالی بودن دست مردم از سوی دیگر، نمی‌توان انتظار تغییری را در این بازار داشت. در نهایت اگر دولت به دنبال شکوفایی اقتصاد کشور و به چرخش درآمدن بخش‌های عمرانی است، باید در نظر داشته باشد که این امر نیازمند گردش مالی و فعالیت اقتصادی در همه ابعاد است و نمی توان آن را تک بعدی نگریست.

وی افزود: در این شرایط، آنچه که ضروری به نظر می‌رسد استفاده حداکثری از حداقل امکانات موجود در منابع بودجه، صرفه جویی در بودجه جاری و برداشتن فشار از بخش تولید واقعی است. همچنین واگذاری پروژه های به زمین مانده دولتی به بخش خصوصی و ارائه مشوق‌های لازم برای حضور این بخش در طرح های عمرانی ، کنارگذاشتن تفکر جزیره‌ای دولتمردان  و دیدگاه سنتی در تخصیص بودجه عمرانی به دستگاه‌ها ، کوچک سازی دولت و کاهش بودجه دستگاه‌های دولتی، ساماندهی نهادهای موازی و کنترل تورم به جای افزایش حقوق‌ها‌، استفاده از ظرفیت بازار سرمایه، کاهش مالیات های بخش عمرانی و انبوه سازان، از جمله راه‌هایی است که می‌توان راه گشایشی برای حل کمبود بودجه‌های عمرانی باشد.

مدیر عامل و رییس هیات مدیره شرکت عمران و مسکن آباد دی در انتها اشاره کرد: یادمان باشد سرمایه هنگفتی در قالب ماشین‌آلات سنگین و تجهیزات اجرای طرح‌های عمرانی به صورت سرمایه راکد خوابیده‌اند، سرمایه‌هایی که می‌تواند مولد رشد و تولید در کشور باشند؛ اما در زیر خاک و گرد و غبار به سرعت مستهلک می‌شوند و با تغییر تکنولوژی ممکن است به آهن‌پاره‌هایی کم ارزش تبدیل شوند.