در سه ماه گذشته، فعالیت زیادی در بخش معدن صورت گرفته است. در حال حاضر ۶۰ تا ۷۰ درصد مواد اولیه این هلدینگ وارداتی است که به همین تناسب نیز ۷۰ تا ۸۰ درصد شمش تولیدی ما نیز صادر می‌شود.

صنعت سرب و روی، یکی از صنایع صادرات‌محور کشورمان است که نقش مهمی در بخش صادرات غیر نفتی ایفا می‌کند. هرچند که در همین اواخر، این صنعت هم از ترکش تیرهای تحریم، مصون نماند و گروه ملی سرب و روی در کنار برخی صنایع بزرگ کشور، در فهرست تحریم‌های ظالمانه آمریکا جای گرفت. هلدینگ توسعه معادن روی، بزرگ‌ترین تولیدکننده محصولات صادراتی سرب و روی است که تلاش می‌کند، با هدف‌گذاری روشن، علاوه بر رشد تولید و صادرات، بخشی از بار کاهش فروش نفت در کشاکش تحریم‌ها را به‌دوش کشد. با دکتر محمود اسکندری نسب، مدیرعامل این هلدینگ به گفتگو نشستیم تا با این شرکت و برنامه‌های توسعه آن بیشتر آشنا شویم. شرح پرسش‌های ما و پاسخ‌های وی را در زیر می‌خوانید:

 پیش بینی شما از قیمت جهانی سرب و روی تا پایان امسال چیست؟

در آغاز امسال  LME  بازار روی را با نرخ سه هزار و ۲۰۰ تومان شروع کرد، اما جنگ تجاری میان چین و آمریکا از یک طرف رشد اقتصادی در آمریکا باعث کاهش قیمت روی به ۲۲۰۰ تومان در ابتدای خرداد شد. اما خوشبختانه با جذب سرمایه‌های سرگردان در کشورمان، مجددا قیمت روی به ۲۶۰۰ تومان رسید. انتظار ما این است که به چند دلیل واضح از جمله ادامه جنگ تجاری میان چین و آمریکا، تداوم رشد اقتصادی آمریکا و وجود نقدینگی بسیار بالا در داخل کشور این روند ادامه یابد.

 برنامه شرکت برای رسیدن به هدف ۱۰۰ هزار تن تولید  در سال جاری چیست؟

سال گذشته تولید مجموعه ما حدود ۹۰ هزار تن شمش روی بوده است، این در حالی است که این شمش در کشور به میزان ۱۴۰ تا ۱۵۰ هزار تن تولید می‌شود، به موجب این تولید ۷۰ درصد از کل تولید  شمش روی در اختیار ما قرار دارد. برابر برنامه تعیین شده برای شرکت، مقرر شد که کل تولید شمش روی این هلدینگ در سال ۹۷،  به ۱۰۰ هزار تن افزایش یابد. اما نقل و انتقالات سهام در این هلدینگ در کنار برخی خودتحریمی‌های داخلی، منجر شد تا فروش محصولات با تاخیر صورت گیرد.

خوشبختانه در سه ماه گذشته، فعالیت زیادی در بخش معدن صورت گرفته است. در حال حاضر ۶۰ تا ۷۰ درصد مواد اولیه این هلدینگ وارداتی است که به همین تناسب نیز ۷۰ تا ۸۰ درصد شمش تولیدی ما نیز صادر می‌شود.

 

برای تامین مواد اولیه مورد نیاز وارداتی خود، آیا برنامه‌ای برای خرید معدن در خارج از کشور یا سرمایه‌گذاری مشترک، در دستور کار خود دارید؟

همین چند هفته پیش در سفری به ترکیه، با تعداد زیادی از معدن‌داران مهم این کشور وارد مذاکره شدیم. در این میان معدنی که از سوی این شرکت در ترکیه سرمایه‌گذاری شده و پروانه آن مشمول گذر زمان شده و در شرف ابطال بود، را مجددا تمدید کردیم. خوشبختانه با فعال شدن این معدن، عملیات فنی و اجرایی در مورد آن انجام شد. امیدواریم ظرف شش ماه آینده عملیات اجرایی بهره برداری از آن معدن را که در نزدیکی مرز ایران در منطقه آسارجیک قرار دارد، را آغاز کنیم.

ارزش سرمایه گذاری در این معدن چه میزان بوده است؟

در حالی تاکنون چیزی حدود دو و نیم میلیارد تومان در این معدن هزینه شده که هیچ‌گونه بهره‌برداری از آن صورت نگرفته بود.

 

این معدن چه میزان ذخیره دارد و عیار سرب و روی آن چقدر است؟

ذخیره این معدن به صورت قطعی یک میلیون و ۸۰۰ هزار تن پیش‌بینی شده است؛ امّا برآورد می‌شود که تا ۱۰ میلیون تن نیز امکان برداشت داشته باشد. هم اکنون برنامه ما برداشت سالانه ۱۰۰ هزار تن از این معدن است. عیار سرب و روی این معدن حدود ۸ درصد است. محصول این معدن سولفیدی است و با توجه به این‌که معادن روی سولفیدی و یا اکسیدی هستند و فرآیند ما در مجموعه،  اکسیدی است؛ لذا هزینه فرآوری به ازای هر تن ۸۰ دلار است. به‌موجب برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته، ظرف یکسال آینده عملیات اجرائی آن آغاز و یک سال پس از بهره‌برداری، هزینه‌های آن جبران می‌شود.

با توجه به نوع سولفیدی بودن محصولات این معدن ترکیه‌ای، تا چه میزان این محصول نیاز شما را پوشش می‌دهد؟

تنها ۳۰ درصد از خوراک کارخانجات ما، مواد اولیه سولفیدی است که تقریبا پوشش داده می‌شود. در حال برآورد هزینه‌ها هستیم تا خاک سولفیدی برداشتی از آن محصول را در ترکیه بفروشیم و به‌جای آن خاک اکسیدی برای تامین خوراک کارخانجات خود  خریداری و به کشور وارد کنیم.

 به جز معدن انگوران و مهدی‌آباد، هم‌اکنون چه معادنی در داخل کشور می‌توانند نیازهای شما را تامین کنند؟

معادن کوچک دیگری هم در سطح کشور وجود دارد، اما ظرفیت‌های آنها بسیار پایین و در حد یکصدهزار تن تا یک میلیون تن است. هم‌اکنون ۵ معدن در داخل کشور در دست اکتشاف داریم که عملیات اکتشاف آنها به نتیجه رسیده است؛ البته ذخیره قابل توجهی ندارند.  و سایر معادن موجود در ایران هم ظرفیت محدودی دارند. با این حال ما همچنان در حال اکتشاف هستیم تا مابقی پهنه ­های معدنی را کشف کنیم. عمده معادن سرب و روی خارج از کشور در ترکیه قرار دارد.

در صورت دریافت مجوز از دولت، استراتژی ما سرمایه‌گذاری بیشتر در خرید معادن است. بنای ما این است که منابعی پایدار برای تأمین خوراک خود پیدا کنیم. در کشور هم تلاش می‌کنیم، اما منابع داخلی محدود است. در ترکیه علاوه بر مذاکره با ده تن از معدن‌داران بزرگ این کشور و بازدید از معادن آنها، به دنبال مشارکت با آنها هستیم. البته هنوز این موضوع نهایی نشده است، اما پیگیر هستیم. همینطور رایزنی­هایی در بخش معادن در کشور آفریقایی تانزانیا داشته‌ایم. به‌موجب کارشناسی کارشناسان اقتصادی ما، واردات خوراک از این کشور می‌تواند برای ما بهره اقتصادی خوبی داشته باشد.

 در برنامه‌های شرکت، تنوع در محصولات تولیدی هدف‌گذاری شده است. برنامه شما برای تنوع محصولات تولیدی چیست و چه محصولاتی را به سبد تولید خود می‌افزایید؟

علاوه بر تولید شمش روی در حال حاضر تنها تولید کننده شمش سرب هستیم. تولید شمش زاماک هم که یک آلیاژ روی است که تولید آن پیش از این آغاز شده و هم اکنون در حال اصلاح فرایند تولید آن هستیم. همچنین برنامه ما افزودن مس به سبد محصولات تولیدی هلدینگ است.

با توجه به ورود نقدینگی سرگردان به بازار سرمایه، راهکار شما برای جذب و استفاده از این سرمایه‌ها چیست و آیا برنامه‌ای برای ورود شرکت‌های زیر مجموعه خود به بازار سرمایه دارید؟

به این نکته اشاره کنم که سهامدار جدید هلدینگ، با جدیت در پی آن است که مجموعه را به صورت واقعی به سوددهی برساند؛ به این معنی که با کاهش قیمت تمام شده محصولات و همینطور فعال کردن شرکت اندیشه محوران به عنوان یکی از زیر مجموعه‌های خود،تلاش داریم تا  حضور موثرتری در بازار سرمایه داشته باشیم. همچنین ذخایری داریم که خوراک مجموعه ما را از پیش تامین می‌کند. این موضوع سبب می‌شود تا قیمت تمام شده تولیدات کاهش و متقابلا حاشیه سود ما افزایش یابد. در این مسیر قرار است شرکت اندیشه محوران با اصلاح در پرتفوی ما، مجموعه را در مسیر دستیابی به سود بیشتر هدایت کند. هدف در اندیشه محوران، بازارگردانی سهام «کروی» نیست، بلکه به دنبال سبدگردانی سودآور هستیم.