هند با رشد اقتصادی 8.2 درصد سریع ترین رشد اقتصاد را در میان کشورهای جهان داشته و حتی چین را نیز پشت سر گذارده است.

مسعود عبدیزدان کارشناس بازار سرمایه با خبرنگار بورس امروز به گفتگو پرداخت.

عبدیزدان عنوان کرد: آمار رشد تولید ناخالص داخلی کشورها برای ۶ ماهه ابتدایی سال ۲۰۱۸ اعلام شد و امریکا با فاصله از سابر رقبا با ۱۰٫۱ تریلیون دلار در صدر قرار گرفت. چین با ۶٫۵۷ تریلیون دلار و ژاپن نیز با ۲٫۵۱ تریلیون دلار رتبه دوم و سوم بزرگترین اقتصادهای دنیا را به خود اختصاص داده اند. در قیاس با سال گذشته، رتبه های اقتصادی کشورهای بزرگ تغییر خاصی نداشته اند،اما امریکا به عنوان اولین کشور توانست رکورد اقتصاد بالای ۱۰ تریلیون دلار را بشکند.

وی افزود: لازم به ذکر است در این میان رشد اقتصادی یک کشور توجه همگان را به خود جلب نموده است. هند با رشد اقتصادی ۸٫۲ درصد سریع ترین رشد اقتصاد را در میان کشورهای جهان داشته و حتی چین را نیز پشت سر گذارده است. حال این سوال برای همگان به وجود آمده است که آیا هند “چینی” دیگر برای جهان خواهد بود؟بسیاری معتقدند هزینه های تولید پایین و تقاضای بالای داخلی دو فاکتور کلیدی برای رشد سریع اقتصاد در هند می باشند.

کارشناس بازارسرمایه خاطرنشان کرد: در حال حاضر، جمعیت این کشور به بیش از ۱٫۳ میلیارد نفر رسیده و این حجم از جمعیت در هر جامعه ای تقاضایی کلان را ایجاد خواهد نمود.از این رو، هند بازار مصرف بسیار بزرگی است و تلاش برای ارضای این تقاضا به رشد تولید ناخالص داخلی این کشور انجامیده است.هزینه های خانوار بخش بزرگی از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل داده است. جالب اینکه برخلاف چین، تولیدات صنعتی هند در رده های بعدی عوامل تاثیرگذار بر رشد اقتصادی قرار دارند و بخش خدمات از سهم بیشتری در پیشبرد اقتصاد کشور برخوردار است.

وی در ادامه اضافه کرد:اگرچه، برخی اقتصاددانان در حقانیت آمار منتشره توسط دولت هند و درستی متودهای محاسبه تولید ناخالص داخلی شک دارند. دولت هند از سال ۲۰۱۵ روش ها و الگوریتم های جدید در خصوص نحوه محاسبه تولید ناخالص داخلی برگزیده که متخصصین امر را درباره عدد صحیح رشد اقتصادی این کشور سردرگم نموده است.

عبدیزدان یادآور شد: چین در طی ۲۰ سال گذشته موفق شده سریع ترین رشد اقتصادی را در میان سایر کشورها به خود اختصاص دهد. این کشور به لطف نیروی کار عظیم خود توانسته تا به یک قطب تولید در دنیا بدل شود. با این حال، هند که از امتیازی مشابه چین برخوردار است، نتوانسته بخش صنعت خود را آن طور که باید و شاید تقویت نماید. هند به دلیل داشتن زیرساختهای ضعیف قادر به پذیرش ظرفیتهای بزرگ از کارخانجات نمی باشد. از سوی دیگر، چین به لطف سرمایه های بزرگ دولتی که در خدمت کارخانجات این کشور قرار می گیرد توانسته بخش تولید خود را این چنین تقویت نماید، در حالیکه در سیستم مالی دولت هند اینگونه مخارج جایگاهی ندارند.

وی در انتها تاکید کرد: با اینکه احتمال رشد اقتصادی هند در سالهای آتی نیز قوی به نظر می رسد، اما در صورتی که هند بخواهد تنها به نیروی انسانی خود تکیه کند این امکان وجود دارد که در سال های دورتر میزان رشد اقتصادی این کشور با چالش مواجه شده و نتواند سرعت کنونی خود را حفظ نماید. از این رو، شاید بتوان گفت که یک “چین جدید” اتفاقی تکرار ناشدنی برای جهان خواهد بود.