بازار در تقاطع احتیاط و ریسک

به گزارش بورس امروز؛ از ابتدای رشد بازار در ماه آبان 1403بهمراه رونق بازار، ارزش معاملات صندوق های اهرمی روند صعودی داشته است و از آبان تا بهمن 1403 بیشترین ارزش معاملات این صندوق 4927 میلیارد تومان بوده است. در اوایل 1404 همجهت با رشدهای بازار مجدد رونق در صندوق ها باعث افزایش ارزش معاملات این صندوق ها شده است. این روزها درگیر لجبازی صندوق های اهرمی شده ایم و در این میان معاملات مثبت بازار، از نگاه سرمایهگذاران حقیقی، بیشتر به عنوان فرصتی برای خروج تلقی میشود. صندوقهای اهرمی شامل دو نوع یونیتهلدر هستند: یونیتهلدرهای عادی با نقش وامدهنده، و یونیتهلدرهای ممتاز با نقش ریسکپذیر. یکی از دلایل استقبال قابلتوجه از این ابزار، تمایل بالای بسیاری از فعالان بازار سرمایه به پذیرش ریسک است. البته تنها حدود 30- 40 درصد فعالان بازار در این صندوق ها سرمایه گذاری کرده اندکه این میزان نسبت به کل فعالان بازار زیاد نیست. یکی از دلایل آن می تواند نبود سایر ابزارهای پرریسک باشدکه جایگزین مناسبی برای این ابزار نشده اند. این صندوق ها ماهیتی مقطعی و کوتاه مدت دارند و همین ویژگی باعث شده تا معامله گران در زمان هایی که انتظار رشد مقطعی در بازار دارند، وارد شوند و در صورت پیش بینی افت بازار از آن خارج شوند.
ابطال واحدهای سرمایه گذاری، قسمتی از فرایند مدیریت حرفه ای در دوره های پر نوسان است این اقدام در جهت مدیریت بهتر ضریب اهرم و حفظ نقد شوندگی صندوق ها بوده است تا در شرایط موجود، سلامت صندوق و منافع سرمایه گذاران حفظ شود. ماهیت صندوقهای اهرمی بهگونهایست که در فازهای صعودی بازار، قابلیت ایجاد بازدهی مضاعف دارند. در فضای نوسانی فعلی، احتیاط سرمایهگذاران کاملاً طبیعی است؛ اما با آغاز روندهای مثبت، این ابزارها ظرفیت قابلتوجهی در جذب سرمایه خواهند داشت. ابهاماتی نظیر تنشهای سیاسی، نگرانیهای موجود و ریسکهای سیستماتیک، فشار مضاعفی بر فضای معاملاتی وارد کردهاند. با این حال، تحلیلها نشان میدهند که کاهش این ریسکها میتواند بهسرعت وضعیت بازار را دگرگون کند.
صندوقهای با درآمد ثابت از جمله ابزارهای کمریسک بازار محسوب میشوند، در حالیکه صندوقهای اهرمی بهعنوان ابزارهایی با ریسک بالا شناخته میشوند. صندوقهای با درآمد ثابت معمولاً محلی برای پارک نقدینگی هستند و بهصورت موقتی کارایی دارند. احتمالاً دلیل خروج نقدینگی نیز همین موضوع باشد که باتوجه به تورم حدود34.5 درصدی خرداد ماه، بازده حدود 30درصدی این صندوقها بعلاوه 15درصد تورم انتظاری جمعا حدود 50 درصد میشود عملا این صندوقها سرمایه گذاری محسوب نمی شوند. برخی افراد برای جلوگیری از زیان احتمالی، سرمایه خود را به صندوقهای درآمد ثابت منتقل میکنند؛ با این تصور که با عدم برداشت سود و افزودن آن به اصل سرمایه، به شکل غیرمستقیم در حال سرمایهگذاری هستند. با این حال، کاهش قدرت خرید همچنان پابرجاست. این وضعیت میتواند منجر به افت بازدهی این صندوقها و در ادامه، افزایش نرخ بهره در بازارهای مالی شود.
نادر خوش کردار- مدیرمالی کارگزاری بانک مسکن
منبع: ماهنامه شماره 109 بورس امروز– مرداد ماه





