تمام مزیت های جهانی برای قیمت گذاری فولاد
ایمان عامری کارشناس معدن در گفتگو با خبرنگار بورس امروز عنوان کرد: به نظر می رسد میزان برداشت و ظرفیت معادن سنگ آهن ایران حدود ۳۵ تا ۴۰ میلیون تن باشد. البته به شرط آنکه معادن کوچک را دولت از بین نبرد که به موجب آن میتوان گفت تا حدود ۴۰ میلیون تن ظرفیت و برداشت در این بخش وجود دارد. اینکه چرا با توجه به ایجاد زیرساختها در خصوص فرآوری و ایجاد ارزش افزوده توسط شرکتهای داخلی، همچنان برخی به خام فروشی تمایل دارند موضوعی است که باید در جای خود بررسی شود؛ اما نکته اصلی این است که متاسفانه تعریف درستی از خام فروشی در کشور وجود ندارد و هر چند وقت یکبار یکی از عزیزاندولتی تعریف جدیدی برای آن می نویسد و همچنان مشخص نیست خام فروشی چگونه باید تعریف شود.
در تعاریف معدنی و از دیدگاه معدنکار، استخراج ماده معدنی و تبدیل آن به ماده معدنی قابل فروش، یعنی این ماده دیگر خام نیست که قابل فروش باشد و معدنکار در حیطه معدنی کار خود را به اتمام رسانده است. حال با توجه به بازار، قیمت، عرضه و تقاضا و … هر ماده معدنی با هر عیار یا دانه بندی می تواند در بازه های زمانی مختلف تعاریف مختلفی برای خامبودن یا نبودن داشته باشد. حال این سوال مطرح است که اصولا چرا دولت نفت خام می فروشد و تمام آن را به فرآورده های دیگر با ارزش افزوده بالاتر تبدیل نمی کند؟
اینکه دولت برای صادرات سنگ آهن تعرفه یا عوارض وضع کند از نظر من، دقیقا مخالف جهت حرکت سیاست های دولت برای خروج از صادرات تک بعدی نفت ایران است. البته اینکه در کشور هر ماده معدنی به احسن تبدیل شود فکر خوبی است، ولی نه اینکه از سود معدنکار کسر و به جیب صنعتکار واریز شود. امروزه همه در بازار جهانی قرار داریم و صنعتکاران نیز بایستی در رقابت جهانی وارد شده و ماده اولیه مورد نیاز خود را تامین کنند. برای کسب سود، ظرفیت های خالی خود را افزایش دهند و این ظرفیت های خالی با خرید ماده اولیه با قیمت واقعی و پرداخت به موقع آن میسر خواهد بود. در غیر اینصورت تمامی تامین کنندگان یکی یکی از بین خواهند رفت و نهایتا صنعت نیز از بین خواهد رفت.
این را فراموش نکنیم که معدن پیش نیاز صنعت است و تا معدن و ماده معدنیای وجود نداشته باشد هیچ صنعتی وجود نخواهد داشت. اما اینکه چرا شرکت های سنگ آهنی اقدام به صادرات محصول میکنند، به دلیل پرداخت نقدی و قیمت مناسب آن است. تفاهم مناسب بین شرکتهای فولادی و شرکتهای سنگ آهنی یعنی، شرکتهای فولادی باید به بازار جهانی و رقابت وارد شوند. شرکت های فولادی یک بار امتحان کنند و از هر جای جهان که می خواهند ماده اولیه فراهم کنند. در این صورت متوجه خواهند شد که قیمت جهانی چند است و در نتیجه بایستی تکنولوژی خود را به روز کنند، هزینه های خود را کاهش و تولید خود را افزایش دهند. بعد که همه چیز درست شد و قیمت واقعی شد مطمئن باشید که با درصدی تخفیف همه معدنکاران راغب خواهند بود مواد معدنی خود را به صنعتکاران عزیز داخلی بفروشند.
در خصوص خام فروشی و اینکه چرا شرکتهای سنگ معدنی اقدام به صادرات محصول میکنند این سوال نیز مطرح است که آیا قیمت فروش فولاد شرکت های فولادی داخلی کمتر از قیمت فولاد جهانی است؟ پس چرا بایستی قیمت مواد اولیه آنان کمتر از قیمت جهانی باشد؟ بهتر است به جای سیاست های دستوری همه با هم و دست به دست هم به اصلاح و بروز سازی صنعت و معدن کشور عزیزمان بشتابیم.
