تفاوت بین قیمتهای داخلی و قیمت های جهانی مدتی است که در اکثر کالاهای تولید داخل دیده می شود و این اختلاف موجود باید به نوعی کم و کمتر میشد که گاها دیدیم در بسیار از محصولات در چند ماه اخیر شاهد افزایش نرخ هایی بوده ایم که بتوانند تا حدودی این فاصله قیمتهای داخلی و خارجی را به سمت تعادل ببرند.

به گزارش بورس امروز، سیمان نیز یکی از کالاهایی است که از این موضوع مستثنی نبوده و نیست لذا با توجه به افزایش هزینه های تولید که در یک سال اخیر برای این صنایع ایجاد شده بود از ماهها قبل این شرکتها درخواست افزایش نرخ خود را داده بودند.

البته طبیعی است بالا رفتن نرخ سیمان با توجه به اینکه جزو مواد اولیه ساخت مسکن محسوب می شود میتوانست به بالا تر رفتن هزینه های ساخت مسکن و در نتیجه دامن زدن به افزایش بی رویه نرخ مسکن ختم شود و از این رو چالش بین افزایش نرخ دادن یا ندادن به این کارخانه ها کمی جدی شده بود. اما در نهایت در هفته گدشته همانطور که مشاهده کردیم با افزایش نرخ ۳۷ درصدی سیمان موافقت شد.

اگر چه تقاضای این کارخانجات رقمی بیش از این عدد بوده است ولی به نظر میرسد افزایش نرخ ۳۷ درصدی در گام اول میتواند به افزایش سود اوری این شرکتها کمک کرده و شاهد این موضوع احتمالا در گزارشات بعدی این شرکتها باشیم.

موردی که اگر در خصوص این شرکت‌ها و شرکت‌های دیگر اجرایی شود می‌توان امیدوار بود که شاخص کل بورس افزایش پیدا کند. اما شاخص کل تا چه عدد رشد می‌کند؟۲۸۰ یا ۳۰۰ هزار واحد؟ البته باید بگویم که دنبال کردن این سوال بیشتر از اینکه تاثیر مثبت داشته باشد تاثیر منفی خواهد داشت. یعنی فقط باعث می‌شود که شما همواره با ترس و دلهره بازار را دنبال کنید.

به نظرم بهترین کار این است که جریان نقدینگی را دنبال کنید. طبیعتا بازاری با ۱۵۰۰ میلیارد تومان معامله روزانه ترسی ندارد و به راحتی می‌توان در خصوص آن تصمیم گرفت. به سودهایتان اجازه پیشروی بدهید.