اگر کاهش تولید فولاد چین و جنگ اوکراین و روسیه موقعیت مناسبی برای صادرات فولاد محسوب می شود، اما متاسفانه اعمال عوارض صادراتی پلکانی مانع بزرگی را بر سر راه این موضوع قرار داده است و فولادسازان را نسبت به عرضه محصولات فولادی به بازار جهانی بی‌انگیزه کرده است.

به گزارش بورس امروز، اگر کاهش تولید فولاد چین و جنگ اوکراین و روسیه موقعیت مناسبی برای صادرات فولاد محسوب می شود، اما متاسفانه اعمال عوارض صادراتی پلکانی مانع بزرگی را بر سر راه این موضوع قرار داده است و فولادسازان را نسبت به عرضه محصولات فولادی به بازار جهانی بی‌انگیزه کرده است.

به رغم ادعای  وضع تعرفه ها برای تنظیم بازار اما عملاً این موضوع نتیجه ای معکوس در برخواهد داشت. نیمی از ظرفیت تولید سالانه بیش از ۳۰ میلیون تنی فولاد ایران، مصرف داخلی داشته و مابقی باید صادر گردد.

الزام عرضه این محصولات در بورس کالا و اختصاص مازاد آن به صادرات به معنای تامین  نیاز بازار داخلی است. تولیدکنندگان فولاد کشور طی سال های اخیر به ویژه سال ۱۴۰۰ درآمدهای قابل توجهی را در پی محدودیت های برق وگاز از دست دادند و اعمال این تعرفه‌ها ضرر دیگری را بر آنان تحمیل خواهد کرد.

وضع این تعرفه ها به علت تنظیم بازار با دو اشکال عمده مواجه است: اولاً قیمت بر اساس عرضه و تقاضا و در بورس تعیین می گردد لذا قیمت های دستوری ماندگار نیست. دوماً فولاد صادراتی مازاد مصرف داخلی است و تاثیری بر قیمت بازار ندارد. اعمال عوارض صادراتی پلکانی بسیار عجولانه و غیرمنطقی است. به عنوان مثال وقتی تعرفه آهن اسفنجی کمتر از شمش و یا ورق گرم است نوعی تشویق برای خام فروشی و مقطوع نمودن زنجیره تولید محسوب می شود. افزایش چند برابری قیمت حامل های انرژی برای فولادسازان، جلوگیری از صادرات با اعمال این گونه تعرفه‌ها باعث افزایش قیمت و تحمیل آن به صنایع پایین دستی و نهایتاً مصرف‌کننده خواهد شد و بستری برای دلال بازی را فراهم خواهد ساخت.

  • نویسنده : احمد سعید بخش - مدیر عامل آتیه فولاد نقش جهان