مجموعه از مبادلات اقتصادی مشتمل بر خرید، فروش اقساطی و واگذاری به صورت اجاره به شرط تملیک کالاهای مصرفی و با دوام طی قرار داد مشخص بین شرکت لیزینگ به عنوان مالک یا موجر و متقاضی یا مستاجر به عنوان یک فعالیت تخصصی را لیزینگ می گویند.

به گزارش بورس امروز، صنعت لیزینگ به عنوان یک تامین کننده مالی در دنیا نسبت به سایر رقبای تامین کننده مالی مانند بانک ها و بورس مزیت های رقابتی قابل توجهی دارد. مهمترین مزیت های رقابتی این صنعت که آن را نسبت به سایر رقبای خود متمایز می کند شامل کنترل کننده تورم در بخش های اقتصادی، کمک به فروش محصولات، کمک به تخصیص منابع مالی، کاهش مشکلات فروش در صنایع تولیدی کالاهای بادوام، توسعه صنایع خرد، کوچک و متوسط، ایجاد اشتغال، کاهش مخاطرات ریسک تجاری، سهولت نسبی در مقایسه با سایر شیوه های تامین مالی، امکان جایگزینی، همگام با تغییرات تکنولوژی، امکان تملک تجهیزات و دستگاه ها است.

بازار اصلی لیزینگ در ایران شامل اقلام کوچک و متوسط برای خانوارها و بنگاه های اقتصادی کوچک و متوسط است؛ در موارد نادری نیز لیزینگ اقلام بزرگ برای شرکت های صنعتی انجام شده است.

با توجه به بررسی خدمات شرکت های فعال لیزینگ در کشور، بخش های عمده اقتصادی که این شرکت ها در آن فعالیت دارند، شامل این موارد است؛
در بخش خانوار؛ خودروهای سواری و لوکس، کامپیوتر، لوازم خانگی، تلفن همراه
در بخش راهسازی؛ بیل مکانیکی، لودر، بولدوزر و …
در بخش اداری، تجاری؛ واحدهای ساختمانی دارای مجوز اداری، تجهیزات اداری مانند کامپیوترو …
در بخش پزشکی؛ انواع دستگاه های MRI ، رادیولوژی، سی تی اسکن، لیزر و …
در بخش کشاورزی؛ ماشین آلاتی مانند تراکتور، کمباین و …
در بخش صنعت و معدن؛ تجهیزات تولید و فرآوری کارخانه ای، ماشین آلات سنگ شکن و …
در بخش حمل و نقل؛ کامیون، کامیونت، کشنده تریلریا کمپرسی و اتاق بار، یخچال، کانتینر، اتوبوس، مینی بورس، وانت و …
این گزارش می افزاید: شرایط عدم اطمینان، همیشه حاکم بر فضای هر اقتصادی است و می تواند فرآیندهای تصیم گیری فعالان این فضا را با تغییر مواجه سازد. صنعت لیزینگ از این قاعده مستثنی نیست. تغییرات قیمت دارایی ها، تغییرات نرخ ارز، تغییرات نرخ سود از مواردی است که شرکت های لیزینگ دائما با آن دست به گریبانند. بهره گیری از مهندسی مالی و مدیریت یکپارچه ریسک، بهترین اقدامی است که شرکت هیا فعال در لیزینگ می توانند برای مدیریت نظام مند و متنوع ریسک مربوط به شرکت خود از آن بهره ببرند.
در این میان تحقیقات به عمل آمده 6 عامل اصلی را به عنوان موانع معمول توسعه صنعت لیزینگ نام برده است:
موسسات لیزینگ، موسسات سپرده پذیری نیستند و از این جهت دسترسی آسان و کم هزینه آن ها به منابع مالی بلند مدت از چالش های این صنعت به حساب می آید.
مزایا و معافیت های مالیاتی در صنعت لیزینگ در سطح پایینی قرار دارد و این موضوع باعث شده که رقابت صنعت با بانک ها کاهش یابد.
به رغم اینک معمولا قوانین صنعت لیزینگ قوانین سختگیرانه ای نیست اما تغییرات در قانون، می تواند تاثیر بسیار زیادی در عملکرد این صنعت بگذارد.
همچنین می توان به عدم تخصیص منابع مالی مناسب توسط سهامداران، تمرکز بیش از حد در یک بخش از فعالیت، عدم مدیریت ریسک اعتباری در صنعت اشاره کرد.

از دیگر موانع رشد و توسعه در صنعت لیزینگ می توان این عوامل را نیز برشمرد: فقدان قوانین و مقررات حمایتی از صنعت لیزینگ به دلیل محدودیت های قانونی، مشکلات تامین منابع مالی از سیستم بانکی و سایر منابع و اتکا شدید شرکت های لیزینگ به سیستم بانکی با وجود محدودیت های اعتیاری موجود.

قوانین و مقررات محدود کننده ی ایجاد شده توسط دستگاه های نظارتی، بالا بودن قیمت تمام شده پول و عدم تطابق آن با نرخ دستوری بانک مرکزی و وجود نرخ های گوناگون بهره در بازار و در نهایت عدم وجود رویه های صحیح محاسبه و اعمال مالیات بر ارزش افزوده نیز دیگر موضوعاتی است که فعالیت این شرکت ها را با چالش مواجه می سازد.

و در نهایت در بررسی آخرین موضوع از به خطر افتادن حاشیه سود شرکت های لیزینگ باید گفت: شرکت های لیزینگ شرک های در زمره تامین مالی محسوب می شوند و هزینه تامین مالی از ( نرخ بهره) اصلی ترین هزینه اینگونه شرکت ها محسوب شده و بر اساس شرایط اقتصادی می تواند شاهد نوسانات قابل ملاحظه ای نیز باشد.
مهمتر از نوسانات نرخ بهره، تعیین دستوری نرخ بهره توسط بانک مرکزی است که اگر این نرخ به نرخ های تسهیلات دریافتی از بانک ها نزدیک باشد، حاشیه سود شرکت های لیزینگ را به خطر خواهد انداخت.