میانگین حاشیه سود شرکت پالایش نفت تبریز در دوره 12 ماهه سال 1399 برابر با 15 درصد می باشد.

به گزارش بورس امروز، پالایشگاه نفت تبریز شرکت پالایش ایرانی است که تأسیسات آن در جنوب غربی تبریز مستقر می باشد.مراحل طراحی و ساخت این پالایشگاه از سال ۱۳۵۳ توسط شرکت اسنام پروجتی ایتالیا آغاز و در سال ۱۳۵۶ راه اندازی شد.ظرفیت اسمی اولیه این پالایشگاه ۸۰ هزار بشکه در روز بود که با اجرای طرح های توسعه ظرفیت اکنون این رقم به ۱۱۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته است.

نفت خام مورد نیاز پالایشگاه تبریز توسط شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب و از میدان نفتی اهواز و میدان نفتی مارون تأمین می شود. شرکت پالایش نفت تبریز دارای ۱۴ واحد پالایش و ۱۰ واحد سرویس های جانبی می باشد. گروه گسترش نفت و گاز پارسیان با در اختیار داشتن ۴۹ درصد از سهام پالایشگاه تبریز، مالک اکثریت سهام آن به شمار می آید.

در دوره یکماهه منتهی به مرداد ۱۴۰۰ کلیه محصولات فروش رفته پالایش نفت تبریز داخلی می باشند. تعداد تولید در همین دوره ۵۶۶ هزار و ۶۶۷ متر مکعب و در دوره یکماهه منتهی به تیر سال جاری نیز ۵۳۵ هزار و ۹۸۷ متر مکعب می باشد بدین معنی که تعداد تولید در دوره یکماهه مرداد نسبت به یکماه تیر تنها ۵ درصد رشد داشته است. میانگین تولید ماهانه در سال جاری ۵۴۱ هزار و ۲۸۵ متر مکعب بوده که در یکماهه منتهی به مرداد ۱۴۰۰ تنها ۴ درصد بیشتر از میانگین تولید ماهانه میزان تولید محصولات بوده است.

۱۲ماهه۹۹ ۱۲ماهه۹۸ ۱۲ماهه۹۷ ۱۲ماهه۹۶
حاشیه سود ناخالص ۱۳.۲۴% ۷.۸۰% ۱۲.۱۳% ۱۰.۶۳%
حاشیه سود عملیاتی ۱۶.۰۴% ۴.۹۵% ۱۱.۹۸% ۹.۱۹%
حاشیه سود خالص ۱۵.۵۲% ۳.۸۹% ۹.۸۸% ۵.۲۴%

طبق نمودار حاشیه سود خالص در کل دارای یک روند صعودی می باشد این بدین معناست که منابع مالی شرکت از مصارف مالی آن بیشتر بوده و شرکت توانسته بهتر از سال های گذشته از پس هزینه های خود برآید.

ارزش دفتری پالایشگاه نفت تبریز طبق آخرین گزارشات داده شده برابر با ۷ هزار و ۳۴۲ ریال بوده است.

۴۵ درصد از کل مبلغ فروش در دوره ۱۲ ماهه منتهی به اسفند سال ۹۹ متعلق به فروش محصول نفت گاز بوده که مرجع قیمت گذاری آن نرخ های جهانی می باشد در نتیجه نوسانات نرخ ارز تأثیر به سزایی در تعیین قیمت محصول فوق خواهد داشت.هم چنین نرخ فروش محصول مذکور در سال ۹۹ نسبت به سال ۹۸، ۲۱ درصد رشد داشته است در نتیجه مبلغ فروش نیز رشدی حداقل به میزان رشد ۲۱ درصدی نرخ فروش محصول را دارا می باشد.

مهم ترین عامل در تعیین بهای تمام شده محصولات فروش رفته مواد مصرفی می باشد که از جمله مهم ترین آن نفت خام است و کلیه مواد اولیه خریداری شده برای تولید داخلی بوده است.

  • منبع خبر : کدال