شاخص کل از ابتدای سال جاری با بیش از ۲۰ درصد رشد، از ۱۷۸٫۶۵۹ واحد ابتدای سال به ۲۰۹٫۲۴۳ واحد رسیده است. به نظر می رسد با نزدیک شدن به فصل مجامع اکثر شرکتهای بورسی روند مثبت شاخص کل ادامه داشته باشد.

محسن میرزایی مدیرعامل سرمایه گذاری پارس ایمن در گفتگو با خبرنگار بورس امروز عنوان کرد:شاخص کل بورس تهران طی یک سال اخیر بازدهی بیش از ۱۲۵درصدی داشته و شاخص کل از ۹۵ هزار واحد به ۲۱۵ هزار واحد رسیده است. این رشد در مقایسه با سایر بازارها عملکرد ضعیفی محسوب می شود. شاید مهمترین دلیل این عقب ماندگی شرایط نامساعد سیاسی ایران و کاهش نرخ جهانی کامودیتیها طی یک سال اخیر باشد و در صورت بهتر شدن شرایط سیاسی ایران و بهبود روابط تجاری آمریکا و چین، بازدهی بورس بیشتر هم شود.اما اگر بخواهیم بازدهی چند ماه اخیر بورس را با سایر بازارها مقایسه کنیم به این نتیجه می رسیم که بازدهی شاخص کل بورس در مقایسه با سایر بازارها عملکرد بهتری داشته است. شاخص کل از ابتدای سال جاری با بیش از ۲۰ درصد رشد، از ۱۷۸٫۶۵۹ واحد ابتدای سال به ۲۰۹٫۲۴۳ واحد رسیده است. به نظر می رسد با نزدیک شدن به فصل مجامع اکثر شرکتهای بورسی روند مثبت شاخص کل ادامه داشته باشد.

وی افزود: در طی چند ماه اخیر ارزش معاملات به طور متوسط روزانه در حدود ۱۰۰۰ میلیارد تومان بوده که عدد مناسبی است و به نظر می رسد این عملکرد خوب در ماه های آینده با توجه به نزدیکی مجامع بورسی همچنان ادامه داشته باشد. با توجه به مهمترین متغیرهای اثر گذار بازار سهام، قیمت دلار و قیمت های جهانی (کامودیتی ها)، در کنار متغیرهای بنیادی فوق اخبار سیاسی مرتبط با تحریم های نفتی دولت ترامپ نیز بر بازار سرمایه اثر گذار است. با توجه به اینکه عمده نرخ محصولات شرکتهای بورسی به طور مستقیم یا غیر مستقیم به قیمتهای جهانی و نرخ تسعیر آن بستگی دارد. پس می توان این گونه بیان کرد که این دو متغیر از متغیرهای اصلی بازار سهام است. با توجه محاسبه قیمت فروش محصولات شرکتهای بورسی با دلار نیما، هنوز شاهد فاصله ۲۵ تا ۳۰ درصدی نرخ نیما با نرخ دلار آزاد هستیم، به نظر می رسد این دو نرخ در حال نزدیک شدن به هم هستند. پس اگر قیمتهای جهانی در قیمت های فعلی باقی بمانند می توان انتظار رشد ۲۰ تا ۳۰ درصدی نرخ فروش شرکتهای بورسی طی سال و به تبع آن رشد سودآوری شرکتها و رشد بازار را داشت.

 بهای تامین مالی

اینکه شرکتها چه بخشی از منابع خود را از محل بدهی و چه بخشی را با افزایش سرمایه کسب کنند بستگی به ساختار سرمایه شرکت دارد. در حال حاضر در بازار سرمایه ایران افزایش سرمایه شرکتها معمولا از چند محل صورت میگیرد:

الف) افزایش سرمایه از محل سود انباشته؛ بخشی از سود سالانه شرکت ها در حساب سود انباشته آنها ذخیره می شود. سودهایی که در سالهای گذشته بین سهامداران تقسیم نشده است و جهت جبران و احیاء مخارج مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری‌های جدید و سایر عملیات شرکت به کار گرفته شده و عملاً جریان نقدینگی جدیدی به شرکت ورود پیدا نمی کند. معمولا شرکتها در راه اندازی طرح یا خط تولید جدید با عدم تقسیم بخشی از سود سالانه خود و حفظ آن در حساب سود انباشته تلاش می کنند تا بعد از چند سال کل سود انباشته را به حساب سرمایه منتقل کنند. مهمترین حسن این روش بهبود و رشد مستمر سودآوری شرکت است. عدم ورود نقدینگی از خارج از شرکت مهمترین عیب افزایش سرمایه از محل سود انباشته است.

ب) افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی؛ شرکتهای که دارایی های ثابت و سرمایه گذاریهای بلند مدت زیادی در ترازنامه خود دارند و در شرایط که تورم افزایش میابد از این روش برای افزایش سرمایه استفاده می کنند. در این روش افزایش ارزش دفتری یک دارایی ثابت مشهود که به عنوان یک درآمد غیرعملیاتی تحقق نیافته از محل تجدید ارزیابی و یا افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی خواهد بود، به صورت مستقیم و با نام مازاد تجدید ارزیابی به ثبت می رسد و به عنوان بخشی از حقوق صاحبان سرمایه در ترازنامه آمده و در صورت سود و زیان نیز ذکر می شود. مهمترین حسن این روش به روز شدن دارایی های شرکت است. عدم تاثیر در درآمدهای شرکت و عدم ورود جریان نقدینگی از مهمترین معایب این روش محسوب می شود.

ج) افزایش سرمایه از محل آورده نقدی و مطالبات حال شده،؛ در شرایطی که منابع داخلی شرکت جوابگوی نیازهای مالی شرکت برای اجرای طرحها و برنامه های شرکت نباشد و یا شرکت به دنبال این باشد که منابع از شرکت خارج نشود؛ از این روش استفاده می کند. این روش برای شرکتهای که رشد سودآوری بالایی دارند بسیار مناسب می باشد. با توجه به اینکه افزایش سرمایه از این روش، مستلزم تأمین منابع جدید از سوی سهامداران فعلی شرکت است، شرکت حق استفاده و حضور در این افزایش سرمایه را ابتدا به سهامداران میدهد به این صورت که اوراقی تحت عنوان حق تقدم سهام در اختیار سهامداران فعلی قرار می گیرد در این حالت از سهامداران خواسته میشود که مبلغ جدیدی را برای افزایش دادن سرمایه به شرکت بیاورند. مهمترین حسن این روش تزریق نقدینگی به شرکت و بهبود سودآوری شرکت میباشد.